گسترش دامنهٔ حملات بر مقامات امنیتی و استخباراتی از مزار شریف، بدخشان و زابل تا کابل و قندهار، برخلاف ادعاهای طالبان، نشان‌دهندهٔ یک بحران عمیق داخلی است
خانواده یک فرمانده پیشین پولیس در بلخ ادعا کرده‌اند که با غصب ملکیت و فشار برای ازدواج اجباری روبه‌رو شده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره حقوق بشر در افغانستان را افزایش داده است.
داکتر ماریا سلطان هشدار داده است که اگر طالبان شیوه حکومت‌داری خود را تغییر ندهند و کشور را بر پایه‌های توسعه‌محور و پیشرو استوار نسازند، افغانستان ممکن است بر مبنای خطوط قومی و قومی‌گرایانه تقسیم شود.
قتل‌های پی‌درپی شخصیت‌های مذهبی و علمی در افغانستان، به‌ویژه علمای جامعه شیعه، و ناکامی در پیگیری و تحقیقات این پرونده‌ها، واقعیت ادعاهای امنیتی حکومت طالبان را آشکار ساخته است.
تحولات خاموش در امتداد خط دیورند در حال شکل‌دادن به یک واقعیت استراتژیک تازه است. پس از نورستان و غدوانا، اکنون سومین منطقه مرزی افغانستان نیز الحاق خود را با پاکستان اعلام کرده است.
شواهد استفاده از اماکن غیرنظامی در کابل به‌عنوان سپر نظامی، پرسش‌های جدی حقوقی درباره نقض کنوانسیون‌های ژنو از سوی طالبان و از بین رفتن وضعیت حفاظت‌شده این تأسیسات مطرح کرده است
