رژیم طالبان؛ محکومیت ظاهری در حالی‌که پناهگاه گروه‌های نیابتی و صادرکننده بی‌ثباتی است

محکومیت‌های تکراری، بدون اقدام عملی

طالبان پس از هر حمله، بیانیه‌های محکومیت صادر می‌کنند؛ اما شبکه‌هایی که حملات را طراحی و اجرا می‌کنند، همچنان بدون اختلال به فعالیت خود ادامه می‌دهند

صرف گفتن اینکه مهاجمان «خارج از اسلام» هستند، این پرسش را پاسخ نمی‌دهد که چرا همان گروه‌ها بارها در خاک افغانستان فضای امن، آزادی رفت‌وآمد و توان ادامه فعالیت دارند

افغانستان؛ پناهگاه گروه‌های مسلح

با حضور بیش از ۲۰ گروه تروریستی، افغانستان به محیطی تبدیل شده که این شبکه‌ها در آن تجدید سازمان می‌کنند، آموزش می‌بینند و عملیات خود را هماهنگ می‌سازند

بیش از ۶۰۰ حمله فرامرزی در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که موضوع تنها چند حادثه پراکنده نیست؛ بلکه یک ساختار عملیاتی پایدار در حال فعالیت است

هدف‌گیری چهره‌های مذهبی

ترور شخصیت‌های دینی، از جمله مولوی ادریس، الگوی خشونت هدفمند را آشکار می‌کند؛ خشونتی که دیگر نمی‌توان آن را رویدادی تصادفی توصیف کرد

سرزمینی که بارها برای اجرای حملات مورد استفاده قرار می‌گیرد، تنها با صدور بیانیه‌های محکومیت، نمی‌تواند تصویر خود را تغییر دهد

نبود اقدام واقعی علیه زیرساخت‌های تروریستی

منتقدان می‌گویند در افغانستان تحت حاکمیت طالبان، فضای عملیاتی گسترده‌ای برای گروه‌های نیابتی وجود دارد؛ جایی که این شبکه‌ها توان برنامه‌ریزی، لجستیک و اجرای حملات را حفظ کرده‌اند

هیچ نشانه روشنی از نابودی زیرساخت‌های تروریستی یا عملیات گسترده علیه این شبکه‌ها دیده نمی‌شود؛ تنها پیام‌هایی منتشر می‌شود که پس از هر حمله تکرار می‌گردد

چرخه‌ای که ادامه دار

این چرخه، تصور همدستی یا حداقل چشم‌پوشی را تقویت می‌کند؛ جایی که خشونت ادامه دارد اما اقدام قاطع دیده نمی‌شود

پرسش‌های بی‌پاسخ

نبود تحقیقات شفاف و پیگردهای معتبر، این تصور را ایجاد کرده که عاملان حملات با خطر جدی روبه‌رو نیستند

در حالی‌که مسئولیت‌ها به بیرون نسبت داده می‌شود، شرایط داخلی که زمینه فعالیت این شبکه‌ها را فراهم می‌کند، همچنان بدون تغییر باقی مانده است