در افغانستان، تحت حاکمیت طالبان، سیاست‌های سخت‌گیرانه و سرکوب دولتی به‌طور مداوم در حال افزایش است. با وجود خواسته‌های جهانی، وضعیت حقوق بشر و آزادی‌های مدنی در این کشور روز به روز بدتر می‌شود.
اقلیت‌های قومی و مذهبی کشور با ناامنی شدید روبرو هستند. جامعهٔ هزاره بار دیگر با حملات هدفمند، بازداشت‌های خودسرانه و کوچ اجباری مواجه است که این امر سوالات جدی را در مورد امنیت و مصونیت آن‌ها مطرح کرده است
در مناطق شمال که اکثریت باشندگان آن تاجیک هستند، به ویژه در پنجشیر، اقدامات سخت‌گیرانه‌ای برای سرکوب مخالفان جریان دارد. کمپاین‌های تلاشی و بازداشت‌های خودسرانه و فرامحکمه‌ای، باعث ایجاد ترس و هراس در میان باشندگان محلی شده است.
محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان افغان سخت‌تر شده است. بر آموزش ثانوی و عالی دختران ممنوعیت کامل اعمال گردیده، در حالی که محدودیت بر کار و رفت‌وآمد آزادانه، عملاً آنان را از جامعه کنار زده است.
رسانه‌ها، هنرها و فرهنگ عنعنوی نیز با سانسور شدید مواجه هستند. خبرنگاران و هنرمندان مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند و بر سرگرمی‌های عامه و موسیقی ممنوعیت مطلق فرض شده است.
نهادهای حقوق بشری می‌گویند که بدون به رسمیت شناختن حقوق بنیادی اقلیت‌ها و زنان، ثبات داخلی افغانستان و پایان یافتن انزوای بین‌المللی آن ناممکن خواهد بود
ببینید: احتمال تهدیدها از افغانستان: اعلام کمک‌های نظامی روسیه در مرز تاجیکستان