واکنشهای شدیدی در محافل رسانهای اسلامآباد نسبت به آنچه «رفتار غیرمسئولانه و برخلاف منافع ملی» از سوی مطیعالله جان توصیف شده، شکل گرفته است. بهگفته برخی منتقدان، او تنها نیست و افرادی چون اسد طور و ثاقب بشیر نیز با همین رویکرد مرتبط دانسته میشوند؛ رویکردی که از نظر برخی بازتابدهنده ذهنیتی است که آن را مانع ثبات ملی میدانند.
سوءاستفاده ادعایی از تریبون رسانهای؛ نیاز به بررسی
درخواستها برای انجام تحقیق شفاف و فوری درباره نحوه استفاده احتمالی از نهادی معتبر مانند باشگاه ملی مطبوعات جهت ترویج دستورکارهای شخصی و روایتهای یکجانبه افزایش یافته است. همچنین پرسشهایی درباره نقش مقاماتی مطرح شده که بهطور ادعایی زمینه چنین فعالیتهایی را فراهم کردهاند؛ امری که بهگفته منتقدان با اصول حرفهای روزنامهنگاری در تضاد است.
همچنین خواسته شده است که باشگاه ملی مطبوعات اقدام داخلی انجام داده و برای حفظ اعتبار نهادی و معیارهای حرفهای، افراد متهم به تخلف را از صفوف خود کنار بگذارد.
نگرانیها درباره تأثیر بر تصویر بینالمللی کشور
منتقدان معتقدند طرح مسائل حساس داخلی در برابر خبرنگاران خارجی بهگونهای که موضع دولت را تضعیف کند، قابل قبول نیست. به باور آنان، چنین اقداماتی مسئولیت حرفهای رسانهای را زیر سؤال برده و این تصور را ایجاد میکند که درباره مسائل حقوقی و نهادی در مجامع عمومی پیشداوری صورت میگیرد؛ امری که به ساختار نهادی کشور آسیب میزند.
پاسخگویی نهادی و اجرای اصول اخلاقی
این موضوع فراتر از افراد دانسته شده و بهطور مستقیم بر اعتبار نهادی و تصویر ملی تأثیرگذار تلقی میشود. درخواستهایی مطرح شده تا باشگاه ملی مطبوعات این مسئله را بر اساس آییننامه داخلی خود بررسی کرده و در صورت لزوم اقدامات انضباطی را آغاز کند. همچنین بر اجرای سختگیرانهتر دستورالعملهای استفاده از تریبونهای رسانهای برای جلوگیری از تکرار چنین مواردی تأکید شده است.
توازن میان آزادی بیان و مسئولیت ملی
ناظران تأکید میکنند که نهادهای دولتی مسئولیت دارند میان آزادی بیان و منافع ملی توازن برقرار کنند. به باور آنان، تنها روندهای شفاف و مبتنی بر قانون میتواند هم پاسخگویی را تضمین کند و هم شأن و اعتبار حرفه روزنامهنگاری را حفظ نماید.