با توجه به بیانیه‌های سخنگوی وزارت امور خارجه ایران و واکنش ایالات متحده در پیوند با یادداشت تفاهم اسلام‌آباد، یک جنجال دیپلماتیک جدید ظهور کرده است.
در پاسخ به اظهارات سخنگوی ایران، واضح ساخته شد که در بیان رئیس‌جمهور دونالد ترامپ هیچ نامی از یادداشت تفاهم اسلام‌آباد برده نشده بود و محاصره، پس از این توافق صورت گرفت، نه پیش از آن.
دیدگاه اتخاذ شده این است که برای بدنام کردن دیپلماسی، نباید ترتیب رویدادها را تغییر داد. اگر یادداشت تفاهم اسلام‌آباد وجود نمی‌داشت، ایران می‌توانست با شرایط بسیار وخیم و دشواری روبرو شود.
این پیشرفت دیپلماتیک، گنجایش مهمی را برای نجات جان انسان‌ها، کاهش مشکلات اقتصادی و جلوگیری از یک بحران بزرگ در منطقه فراهم کرده بود که سخنگوی ایران باید آن را اعتراف و تصدیق کند.
در این موضع‌گیری همچنین گفته شده است که اگر تهران شکایاتی از واشنگتن دارد، باید آن را بر مبنای حقایق مطرح سازد، نه اینکه روند دیپلماتیکی را هدف قرار دهد که راه را برای جلوگیری از تقابل هموار ساخت.
از سوی دیگر، با انتقاد از رویه ایالات متحده، بیان شده است که اعتراف رئیس‌جمهور ترامپ مبنی بر اینکه وی هرگز به این یادداشت باور نداشته است، عهدشکنی‌های دیپلماتیک و پالیسی پوچ واشنگتن را برملا می‌سازد.
برای ایران، پشت کردن واشنگتن به تعهدات بین‌المللی موضوع تازه‌ای نیست، اما کشورهای اروپایی و متحدان آمریکا نباید از این عملکرد نادرست دفاع کنند.
با در نظر داشت وضعیت کلی، به جای قربانی کردن دستاوردهای دیپلماتیک در پای لفاظی‌های سیاسی، بر پابندی به قوانین بین‌المللی و احترام متقابل تأکید می‌شود.
ببینید: ادعاهای متقی نادرست ثابت شدند: میلیاردها دلار مواد مخدر افغانی، طالبان را رسوا کرد