پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، زنان افغان با یکی از سختگیرانهترین نظامهای تبعیض جنسیتی در جهان روبهرو شدهاند. به گفته نهادهای بینالمللی حقوق بشر، حکومت طالبان زنان را بهطور گسترده از زندگی عمومی، آموزش، اشتغال و مشارکت در تصمیمگیری کنار گذاشته است.
ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی، مواردی از خشونت علنی و بازداشتهای خودسرانه زنان را در ولایتهای مختلف، از جمله کابل، هرات، مزارشریف، بامیان و تخار ثبت کردهاند.
در ماه می ۲۰۲۶، ویدیویی از کابل منتشر شد که در آن، مأموران اداره امر به معروف و نهی از منکر طالبان ظاهراً زنی را به اتهام نقض مقررات حجاب در ملأعام مورد ضربوشتم قرار میدهند.
همچنین در ماه جون ۲۰۲۶، نیروهای طالبان در منطقه جبرئیل هرات به اعتراضاتی که در واکنش به بازداشت زنان به اتهام نقض حجاب برگزار شده بود، تیراندازی کردند. بر اساس گزارشها، در این رویداد دستکم دو نفر کشته و حدود ۳۰ نفر زخمی شدند.
جورجت گانیون، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد، در نشست شورای امنیت اعلام کرد که طالبان زنان و دختران افغان را از حقوق اساسی، از جمله آموزش، اشتغال، آزادی رفتوآمد و مشارکت در زندگی عمومی محروم کردهاند.
در سالهای گذشته نیز زنان و دانشجویانی که در مزارشریف، بامیان و هرات دست به اعتراض زده بودند، با خشونت، تهدید و سرکوب از سوی نیروهای طالبان روبهرو شدهاند.
با وجود این رویدادها، هیچ سازوکار مستقل و مؤثر برای پاسخگو کردن عاملان این اقدامات در افغانستان وجود ندارد و به همین دلیل، به گفته نهادهای حقوق بشری، عاملان این موارد عملاً از مصونیت برخوردار هستند.
بر اساس گزارش سازمانهای بینالمللی حقوق بشر، از سال ۲۰۲۱ تاکنون، بیش از ۲.۲ میلیون دختر افغان از دسترسی به آموزش متوسطه و عالی محروم شدهاند.
سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بینالمللی بارها هشدار دادهاند که محرومکردن زنان افغان از آزادیهای اساسی و محدود کردن آنان به خانه، نقض آشکار معیارهای بینالمللی حقوق بشر است.