اظهارات اخیر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه پیشین حقوق بشر در افغانستان، جنجال تازهای بهراه انداخته است. او با وجود ممنوعالورود شدن از سوی طالبان، از بیرون از کشور به تقویت موقف همین حکومت ادامه میدهد. منتقدان این رفتار او را بهشدت مورد انتقاد قرار دادهاند.
به گفتهی حلقههای دفاعی و سیاسی، بنت به نام حقوق بشر، بهطور غیرمستقیم برای حکومت طالبان لابیگری میکند. اظهارات او حقایق روی زمین و پیامدهای فعالیت شبکههای افراطی در منطقه را عمداً پنهان میسازد.
نادیده گرفتن گروههای تروریستی
مقامات ضد تروریسم سازمان ملل متحد حضور بیش از ۲۰ گروه افراطی را در خاک افغانستان تأیید کردهاند. بر اساس این گزارشها، ولایتهای مختلف افغانستان به پناهگاههای امن این ستیزهجویان مبدل شدهاند.
در مقابل، ریچارد بنت تنها با اتکا به بخشهای گزینششدهای از بیانیههای یوناما، جنجالآفرینی میکند. او در برابر گزارشهای شورای امنیت سازمان ملل متحد که خطرات تروریسم فرامزی را واضح ساختهاند، سکوت کامل اختیار کرده است.
سکوت در برابر استفاده از سپر انسانی
منتقدان میگویند که طالبان از شفاخانهها، مکاتب و ساختمانهای غیرنظامی برای فعالیتهای نظامی استفاده میکنند. این محلات برای آمادهسازی حملات طیارات بدون سرنشین و پنهان کردن اسلحه استفاده میشوند تا در صورت عملیات، از غیرنظامیان به عنوان سپر دفاعی استفاده شود.
ریچارد بنت ادعاهای تلفات غیرنظامیان را در شبکههای اجتماعی نشر میکند، اما از پردازش به شبکههای ادعاشدهی تروریستی و این تاکتیکهای جرمی خودداری میورزد.
علامت سوال بر بیطرفی
به باور مبصرین، موقف بنت نه تنها با دیدگاه پاکستان، بلکه با ارزیابیهای معتبر خود سازمان ملل متحد نیز در تناقض است. او با وجود اخراج از کابل، روایت مورد علاقهی طالبان را در سطح جهانی ترویج میکند.
همین رویکرد یکجانبه، ادعای منتقدان را تأیید میکند که ریچارد بنت به جای یک ناظر بیطرف، به حامی طالبان مبدل شده که از کارت سازمان ملل متحد سوءاستفاده میکند
ببینید: همکاری تیتیپی، القاعده و بیالای؛ تهدیدات جدی امنیتی در منطقه