امجد طه در شبکههای اجتماعی مجموعهای از اتهامات را علیه پاکستان مطرح کرده و تلاش داشته است این کشور را بهعنوان یک میانجی غیرقابل اعتماد معرفی کند. او پاکستان را متهم کرده که بهصورت پنهانی به هواپیماهای ایرانی پناه داده، «بازی دوگانه» انجام میدهد و در بلوچستان مرتکب نقض حقوق بشر میشود. با این حال، مقامها و تحلیلگران میگویند این ادعاها با واقعیتهای دیپلماتیک و میدانی همخوانی ندارند و به نظر میرسد بخشی از یک کارزار تبلیغاتی گستردهتر برای تضعیف جایگاه روبهرشد دیپلماتیک پاکستان در سطح بینالمللی باشند.
پرسشها درباره جانبداری ایدئولوژیک
منتقدان امجد طه به آنچه «همسویی آشکار ایدئولوژیک» او با محافل حامی اسرائیل میخوانند، اشاره میکنند. تصاویر مختلف، حضورهای عمومی و محتوای منتشرشده در شبکههای اجتماعی از سوی برخی تحلیلگران بهعنوان نشانه نزدیکی او به روایتهای صهیونیستی و گروههای لابی منطقهای مطرح شدهاند.
تحلیلگران میگویند توصیف پاکستان بهعنوان بخشی از یک «ائتلاف آلوده» بیشتر بازتاب جانبداری سیاسی است تا تحلیل بیطرفانه؛ بهویژه با توجه به نقش فعال پاکستان در تلاشهای دیپلماتیک برای صلح منطقهای.
پاکستان حضور هواپیماهای ایرانی را توضیح داد
پیشتر برخی گزارشهای رسانههای بینالمللی و بحثها در فضای مجازی ادعا کرده بودند که هواپیماهای ایرانی که بهطور موقت در پایگاه هوایی نورخان حضور داشتند، توسط پاکستان «پنهان» شدهاند.
اما وزارت خارجه پاکستان توضیح داد که این هواپیماها صرفاً برای پشتیبانی لجستیکی و اداری مرتبط با روند مذاکرات اسلامآباد میان ایران و ایالات متحده در آنجا حضور داشتهاند.
مقامها تأکید کردند که در جریان یک آتشبس فعال و روند میانجیگری دیپلماتیک، تعبیر هماهنگیهای عادی لجستیکی بهعنوان «پناهگاه نظامی مخفی» یا ناشی از اطلاعات نادرست است یا سوءبرداشت از پروتکلهای دیپلماتیک.
ایران بهصورت علنی نقش میانجیگرانه پاکستان را به رسمیت شناخت
تحلیلگران همچنین میگویند یکی از قویترین پاسخها به این اتهامات، از سوی خود ایران مطرح شد. سخنگوی وزارت خارجه ایران در بیانیهای اخیر، پاکستان را «تنها میانجی رسمی و معتبر» در تنشهای جاری میان تهران و واشنگتن توصیف کرد.
به گفته ناظران، این تأیید علنی از سوی تهران، مستقیماً ادعاهایی را که پاکستان را فاقد اعتبار یا اعتماد در روند میانجیگری معرفی میکردند، رد کرده و در عوض جایگاه اسلامآباد را بهعنوان یک کانال مهم دیپلماتیک برای ثبات منطقهای تقویت کرده است.
وضعیت امنیتی در بلوچستان
این گزارش همچنین استدلال میکند که اتهامات مربوط به «نسلکشی» در بلوچستان، خشونتهای انجامشده توسط گروههای مسلحی مانند BLA و BLF را نادیده میگیرد.
براساس منابع امنیتی پاکستان، این گروهها بیش از ۱۴۰ جوان بلوچ را که با خشونتهای جداییطلبانه مخالفت کرده بودند، کشتهاند. مقامها میگویند شواهد گستردهای درباره حمایت و تأمین مالی خارجی از فعالیتهای مسلحانه در این ایالت وجود دارد.
بازداشت کلبهوشن جادهو نیز بارها از سوی پاکستان بهعنوان مدرکی برای دخالت ادعایی استخبارات هند در حمایت از شبکههای جداییطلب در بلوچستان مطرح شده است.
مقامهای امنیتی همچنین اخیراً از نجات یک دختر جوان بلوچ خبر دادهاند که به گفته آنان، از طریق شبکههای اجتماعی فریب داده شده و توسط عناصر مسلح برای انجام حمله انتحاری آماده میشد. مقامها میگویند چنین رویدادهایی نشان میدهد که شبکههای افراطی بهطور فزایندهای جوانان و زنان آسیبپذیر را هدف قرار میدهند.
پاکستان تأکید دارد که حملات علیه پروژههای توسعهای، بهویژه دهلیز اقتصادی چین ـ پاکستان (CPEC)، بخشی از تلاشهای گستردهتر برای بیثباتسازی منطقه و تضعیف پیشرفت اقتصادی است.
تنشهای منطقهای و اختلافات آبی
این گزارش همچنین از سیاستهای منطقهای هند انتقاد کرده و دهلینو را به انجام «تهاجم آبی» از طریق نقض ادعایی معاهده آبهای سند متهم میکند.
تحلیلگرانی که در این گزارش به آنها اشاره شده، میگویند مواضع منطقهای هند و تنشهای مرزی آن، بهجای صلح و همکاری، به بیثباتی در جنوب آسیا دامن زده است.
به گفته این تحلیلگران، انتقادهای اخیر علیه پاکستان بازتاب نارضایتی فزاینده برخی بازیگران منطقهای از گسترش نفوذ دیپلماتیک اسلامآباد است؛ بهویژه پس از نخستین سالگرد «معرکه حق» و تحرک دیپلماتیکی که از روند مذاکرات اسلامآباد ایجاد شد.
آنها در پایان نتیجهگیری میکنند که اهمیت راهبردی و نقش روبهگسترش پاکستان در تلاشهای صلح منطقهای، برای برخی صداهای مخالف دیگر قابل چشمپوشی نیست.