پاکستان در مناقشه جاری میان ایران و امریکا، به‌جای معرفی خود به‌عنوان نماینده یکی از طرف‌ها، خود را به‌عنوان میانجی مستقل و قابل اعتماد برای تأمین صلح و ثبات منطقه‌ای مطرح کرده است.
موضع پاکستان این است که روابط فعال و هم‌زمان این کشور با ایران، عربستان سعودی، امریکا و کشورهای خلیج، فرصت منحصربه‌فردی را برای برقراری ارتباط مؤثر میان طرف‌های مختلف در اختیار اسلام‌آباد قرار می‌دهد. پاکستان تلاش دارد با استفاده از همین روابط دیپلماتیک، طرف‌های رقیب را به میز مذاکره بکشاند و برای دستیابی به یک راه‌حل پایدار و جامع تلاش کند.
به گفته پاکستان، کشورهای خلیج خود به‌گونه مستقیم از این مناقشه متأثر می‌شوند، در حالی که در روابط کشورهای اروپایی با ایران نیز به‌دلیل رویدادهای گذشته، کمبود اعتماد وجود دارد. در چنین شرایطی، پاکستان به‌عنوان یک مسیر دیپلماتیک نسبتاً متوازن و عملی مطرح شده است.
اسلام‌آباد می‌گوید حل جنگ از طریق مذاکرات برای منافع ملی خود پاکستان نیز ضروری است. مرز طولانی با ایران، درآمدهای حاصل از حواله‌های ارسالی از کشورهای خلیج، نیازهای انرژی، تجارت و همکاری‌های دفاعی از جمله عواملی هستند که صلح منطقه‌ای را برای پاکستان مهم می‌سازند.
پاکستان همچنین از هرگونه اختلال طولانی‌مدت در تنگه هرمز و باب‌المندب نگران است، زیرا چنین وضعیتی می‌تواند بر تأمین انرژی، تجارت دریایی و هزینه‌های انتقال کالا تأثیر بگذارد. از سوی دیگر، اسلام‌آباد گسترش تنش‌های فرقه‌ای در منطقه را نیز تهدیدی مهم برای ثبات داخلی خود می‌داند.
پاکستان می‌گوید تلاش‌هایش تنها به یک آتش‌بس موقت محدود نیست، بلکه هدف آن باز کردن مسیر مذاکرات برای دستیابی به یک توافق صلح‌آمیز، پایدار و جامع است. اسلام‌آباد تفاهم‌نامه را نمونه‌ای مهم برای تبدیل تماس‌های دیپلماتیک به یک چارچوب رسمی مذاکراتی می‌داند