اسلام‌آباد، ۲۰۲۶ — مجلهٔ «المجله» در گزارشی تازه با عنوان «پاکستان به‌عنوان میانجی قدرت در خاورمیانه» نوشت که از سال ۱۹۴۷ تاکنون ارتش پاکستان حضور پیوسته‌ای در خاورمیانه داشته است. این حضور ابتدا در قالب مأموریت‌های مشورتی و آموزشی آغاز شد و امروز به نقش تعیین‌کننده در معماری امنیتی و سیاسی منطقهٔ خلیج و شمال آفریقا تبدیل شده است.
این گزارش تأکید می‌کند که ژنرال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، نمونهٔ بارز پیوند رهبری نظامی با دیپلماسی فعال است. از غزه تا ایران، مداخلات او در مدیریت بحران‌ها و برقراری آتش‌بس‌ها، جایگاه پاکستان را به‌عنوان معمار اصلی امنیت منطقه تثبیت کرده است.
پاکستان با عربستان سعودی، ترکیه و عراق همکاری‌های نظامی گسترده‌ای دارد که فراتر از دفاع متعارف است. تمرینات مشترک، ابتکارات ضدتروریسم و همکاری‌های راهبردی به پاکستان نفوذ سیاسی بخشیده و توانسته است در صحنه‌هایی که توازن قدرت حیاتی است، نقش‌آفرینی کند.
جایگاه پاکستان در خاورمیانه بر پایهٔ بی‌طرفی، اعتماد و ارتباطات راهبردی تعریف می‌شود. توانایی این کشور در ایجاد پل میان قدرت‌های رقیب مانند ایران، کشورهای عربی و ترکیه، رقابت‌ها را به مسیر هماهنگی و گفت‌وگو تبدیل کرده است.
در سال ۲۰۲۶، این حضور نظامی به‌طور مستقیم به نفوذ سیاسی بدل شده است. در یمن، لیبی و غزه، پاکستان با تقویت ثبات منطقه، تأثیرگذاری بر مذاکرات کلیدی و ایجاد توازن میان قدرت‌های رقیب، نقش مرکزی ایفا می‌کند. این حضور نه حاشیه‌ای بلکه محوری است و پاکستان را به شریک قابل اعتماد در امنیت و دیپلماسی خاورمیانه تبدیل کرده است.