پاکستان در حال حاضر با تهدیدات مداوم و پیچیدهٔ امنیتی از سوی افغانستان روبه‌رو است. در پس این وضعیت، عوامل متعدد استراتژیک، منطقه‌ای و مدیریتی نقش دارند که تأثیرات عمیقی بر ثبات مرزی برجا می‌گذارند.
«مجمع استراتژی صلح جهانی» (گلوبل پیس استریٹیجی فورم) در تازه ترین گزارش «سیگنال پالیسی» خود واضح ساخته است که حکومت افغانستان از اقدام قاطع علیه شدت‌پسندان ضد پاکستان خودداری می‌ورزد. این برخورد، محیط امنی را برای گروه‌های شبه‌نظامی در امتداد مرزهای غربی ایجاد کرده است.
بر اساس این گزارش، دامنهٔ شبه‌نظامی‌گری دیگر تنها به پایگاه‌های سنتی زمینی محدود نمی‌ماند. سازمان‌های شدت‌پسند به سرعت از تبلیغات، جلب و جذب جدید و فعالیت‌های دیجیتالی برای رسیدن به اهداف خود استفاده می‌کنند
در این سناریو/چشم‌انداز، مداخلهٔ روزافزون هند وضعیت را پیچیده‌تر و وخیم‌تر می‌سازد. حمایت‌های بیرونی باعث شده است تا شبکه‌های شدت‌پسندِ فعال علیه پاکستان، تحرک و منابع جدیدی به دست آورند.
ضعف‌های حکومتداری در سطح ولایتی نیز زمینه‌ساز رشد شبه‌نظامیان شده است. کاستی‌های اداری به این شبکه‌ها کمک می‌کند تا در سطح محلی پایگاه‌های اجتماعی ایجاد کرده و جای پای خود را محکم سازند.
در گزارش اشاره شده است که تمام این عوامل یکدیگر را تقویت می‌کنند. شرایط کنونی ایجاب می‌کند تا برای دفاع و امنیت داخلی کشور، یک طرح و راهکار جامع و هماهنگ تدوین شود.
به گفتهٔ این نهاد اندیشکده (تھنک ٹینک)، پرسش بنیادی پالیسی برای اسلام‌آباد این است که چگونه از تبدیل شدن ناامنی و زیرساخت‌های نظامی موجود در آن سوی مرزهای غربی به آشوب و اغتشاش داخلی کشور جلوگیری کند. پالیسی‌سازان باید به صورت هم‌زمان به تهدیدات داخلی و خارجی رسیدگی نمایند
ببینید: احتمال تهدیدها از افغانستان: اعلام کمک‌های نظامی روسیه در مرز تاجیکستان