داستان خانواده مغل از روستای چُنت والیوار در ولسوالی گاندربل در جامو و کشمیر بازتاب‌دهنده رنج طولانی‌مدت خانواده‌هایی است که در چرخه خشونت و سرکوب دولتی گرفتار شده‌اند. بر اساس گزارشی که الجزیره در ۲۹ اپریل ۲۰۲۶ منتشر کرده، دو برادر از یک خانواده با فاصله ۲۶ سال جان خود را از دست داده‌اند و خانواده را در اندوه و بلاتکلیفی مداوم فرو برده‌اند.
کشته شدن اشفاق احمد مغل
در یک شب سرد در جنوری سال ۲۰۰۰، افراد مسلح به خانه خانواده مغل یورش برده و اشفاق احمد مغل ۲۳ ساله را با شلیک گلوله کشتند. به گفته خانواده، مهاجمان جسد او را نیز با خود بردند. اکنون ۲۶ سال است که اعضای خانواده در انتظار بازگرداندن پیکر او هستند تا بتوانند مطابق آیین اسلامی او را به خاک بسپارند، اما تاکنون از این حق محروم مانده‌اند.
کشته شدن رشید احمد مغل در «درگیری ادعاشده»
سال‌ها بعد، در ۳۱ مارچ ۲۰۲۶، برادر کوچک‌تر او، رشید احمد مغل ۳۲ ساله، در آنچه نیروهای هندی «درگیری مسلحانه» خواندند، کشته شد. مقام‌ها ادعا کردند که او یک شبه‌نظامی بوده و در جریان یک عملیات مبتنی بر اطلاعات کشته شده است. اما خانواده و ساکنان محل این ادعا را رد کرده و گفتند که رشید فارغ‌التحصیل دانشگاه بود و هیچ ارتباطی با گروه‌های مسلح نداشت.
ساکنان محل همچنین مدعی‌اند که رشید در یک درگیری ساختگی کشته شده است. گزارش شده که جسد او را در فاصله ۸۰ کیلومتری، در گورستانی ناشناس در کپوارا دفن کرده‌اند تا از اعتراضات عمومی جلوگیری شود. تنها یکی از اعضای خانواده، اعجاز احمد مغل اجازه یافت در مراسم تدفین شرکت کند.
فشار بر جامعه گوجر
خانواده مغل متعلق به جامعه جامعه گوجر است؛ جامعه‌ای که به گفته گزارش‌ها، پس از لغو لغو ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند در سال ۲۰۱۹ با فشارهای بیشتری مواجه شده است. گفته می‌شود از آن زمان تاکنون دست‌کم ۱۱ جوان از این جامعه در درگیری‌های ادعاشده و ساختگی کشته شده‌اند.
ناظران همچنین به قوانینی مانند قانون اختیارات ویژه نیروهای مسلح اشاره می‌کنند که مصونیت گسترده‌ای به نیروهای امنیتی می‌دهد و پاسخگو ساختن آنان را بسیار دشوار می‌کند. خانواده مغل همچنان در پی عدالت و بازگرداندن پیکر عزیزان‌شان هستند تا بتوانند آنان را در قبرستان اجدادی‌شان به خاک بسپارند.