رسانههای هندی با عملکرد غیرمسئولانه و تبلیغات ضدپاکستانی خود، از سوی یک کارشناس هندی مورد انتقاد قرار گرفتهاند. در جریان بحثی در یکی از برنامههای شبکهٔ تلویزیونی خصوصی «وایت نیوز»، تحلیلگر هندی، اَرویند سهارن، نتوانست از اعتبار رسانههای کشورش دفاع کند.
ماریا جدون، گردانندهٔ برنامه، در جریان گفتوگو این پرسش مهم را مطرح کرد که چرا در هند، پیش از تکمیل تحقیقات رسمی دربارهٔ هر رویداد، پاکستان مسئول آن شناخته میشود؟ اَرویند سهارن در پاسخ، صریحاً اعتراف کرد که رسانههای هند دیگر قابل اعتماد نیستند.
این تحلیلگر هندی با اشاره به نمونههایی از نشر خبرهای تأییدنشده در شبکههای تلویزیونی هند گفت که رسانههای این کشور در گذشته، خبر ساختگی حمله به مکانی به نام «بندر لاهور» را منتشر کرده بودند؛ مکانی که اساساً وجود خارجی ندارد. او افزود که این رسانهها حتی ادعاهای بیاساسی مانند بازداشت جنرال عاصم منیر، لوی درستیز ارتش پاکستان، را نیز در برنامههای تلویزیونی خود نشر کردهاند.
او همچنان از ارنب گوسوامی، مجری مشهور هندی، نام برد و گفت که نمیتوان سخنان او را بهعنوان یک منبع معتبر مورد استناد قرار داد.
این تحلیلگر هندی همچنین پذیرفت که نفرتپراکنی علیه پاکستان در هند، از طریق فیلمها و رسانههای جریان اصلی، به یک تجارت تبدیل شده است. به گفتهٔ او، در همین فضای نفرتآلود، پس از رویداد گنگانگر نیز بدون انجام تحقیقات کافی، پاکستان فوراً متهم شد؛ در حالیکه بعداً گزارشهایی منتشر شد مبنی بر اینکه افراد مظنون به دست داشتن در این رویداد، از ایالت پنجاب هند بودند.
به باور تحلیلگران، چنین عملکرد غیرحرفهای رسانههای هندی، بازتابدهندهٔ رویکردی است که بر اساس آن، بدون ارائهٔ شواهد، بیش از صد رویداد مختلف به سازمان استخباراتی پاکستان، آیاسآی، نسبت داده شده است.
از سوی دیگر، موضع همیشگی پاکستان این بوده است که پیش از متهم ساختن هر طرف به دست داشتن در یک رویداد، باید شواهد محکم و قابل اثبات ارائه شود؛ نه اینکه با طرح اتهامهای بیاساس در استودیوهای تلویزیونی، آنها بهعنوان واقعیت به مخاطبان عرضه شوند.
در این میان، توجه جامعهٔ جهانی به عملکرد رسانههای هند و پیامدهای نشر اطلاعات تأییدنشده اهمیت دارد؛ زیرا اعتبار رسانهای زمانی حفظ میشود که گزارشها بر پایهٔ حقیقت، شواهد و اصول مسلکی روزنامهنگاری منتشر شوند، نه بر اساس نفرتپراکنی و تبلیغات سیاسی.