بهدنبال دیپلماسی فعال رهبری پاکستان و کشورهای متحد اسلامی، طرح توسعهطلبانه «اسرائیل بزرگ» در خاورمیانه ناکام شد. در پی مذاکرات صلح در اسلامآباد، آتشبس رسمی در منطقه برقرار شد و از وقوع یک فاجعه بزرگ در سراسر منطقه جلوگیری گردید.
بر اساس این گزارش، اسرائیل با استفاده از درگیری هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تلاش کرد از طریق الحاق دائمی غزه، کوچ اجباری فلسطینیان، پیشروی در لبنان و تخریب زیرساختهای نظامی سوریه، کنترل گستردهتری بر منطقه بهدست آورد؛ اما اتحاد دیپلماتیک پاکستان، عربستان سعودی، ترکیه و قطر این اهداف را ناکام ساخت.
اسناد نشان میدهد که اسرائیل در جون ۲۰۲۵ و فبروری ۲۰۲۶ عملیات نظامی گستردهای را علیه ایران آغاز کرده بود که هدف آن کشاندن سراسر خاورمیانه به جنگ عنوان شده است. همچنین انتظار میرفت کشورهای عرب حوزه خلیج و ترکیه نیز وارد این درگیری شوند تا اسرائیل از خلأ امنیتی ناشی از آن بهرهبرداری کند.
پاکستان با تشخیص زودهنگام این تهدید راهبردی، به عربستان سعودی توصیه کرد از ورود مستقیم به عملیات نظامی خودداری کند و در نتیجه، دیگر کشورهای حوزه خلیج نیز از این رویارویی دور ماندند. پاکستان همچنین در تماسهای پشتپرده به تهران اطمینان داد که از خاک عربستان علیه ایران استفاده نخواهد شد؛ اقدامی که مانع ایجاد سوءتفاهم میان کشورهای اسلامی شد.
برای حل این بحران، در ۲۹ مارچ نشست چهارجانبهای با حضور پاکستان، ترکیه، عربستان سعودی و مصر در اسلامآباد برگزار شد. در نتیجه این تلاشهای دیپلماتیک به رهبری نخستوزیر شهباز شریف و فرمانده ارتش، جنرال عاصم منیر، نخستین دور مذاکرات اسلامآباد برگزار و بر اساس نقشه راه ۴۵ روزه، اعلام آتشبس ممکن شد.
بر پایه «یادداشت تفاهم اسلامآباد»، بازگشایی تدریجی تنگه هرمز تأیید شد و واشنگتن نیز پیش از پایان مهلت نظامی تعیینشده، این آتشبس را پذیرفت. پس از آن، ایالات متحده پیشنهاد گسترش توافقنامه ابراهیم را مطرح کرد، اما پاکستان با رد این پیشنهاد، بر موضع اصولی خود در قبال مسئله فلسطین تأکید کرد.