بحران فقر در افغانستان: بیش از نیمی از جمعیت نیازمند کمک؛ ادعاهای طالبان رد شد

کابل: میزان فقر و بیکاری در افغانستان به‌گونه نگران‌کننده‌ای افزایش یافته و زندگی مردم عادی را بسیار دشوار ساخته است۔ در حال حاضر، بیش از نیمی از جمعیت کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند و میلیون‌ها تن برای زنده ماندن به کمک‌های فوری بشردوستانه نیاز دارند۔ با وجود این وضعیت بحرانی، حاکمیت طالبان ادعاهایی مبنی بر بهبود اوضاع مطرح می‌کند که با واقعیت‌های میدانی کاملاً در تضاد است۔

این وضعیت نابسامان مردم افغانستان تصادفی نیست، بلکه نتیجه مستقیم پالیسی‌های ناکام حکومت طالبان می‌باشد۔ وابستگی غیرطبیعی به تحریک طالبان پاکستان و سایر گروه‌های افراطی، افغانستان را به‌سوی فقر، انزوای اقتصادی و فشارهای شدید سوق داده است۔ در پنج سال گذشته، مردم افغانستان به‌جای دسترسی به کار، امنیت و رفاه، با ناامیدی و وخامت اقتصادی روبه‌رو بوده‌اند۔

به گفته کارشناسان، میلیون‌ها افغان حتی برای تأمین دو وعده غذا در روز با مشکل مواجه‌اند، در حالی‌که حاکمان به‌جای رسیدگی به مشکلات مردم، به پناه‌دادن به گروه‌های تروریستی و حفاظت از منافع آنان مشغول‌اند۔ این رویکرد، هزینه سنگینی بر مردم افغانستان تحمیل کرده که در قالب آسیب به اقتصاد، عزت و آینده آنان نمایان است۔

طالبان کشور را به‌جای یک دولت، به نوعی زندان ایدیولوژیک تبدیل کرده‌اند؛ جایی‌که شهروندان از حقوق اساسی خود محروم‌اند۔ گرسنگی و فقر در کشور گسترده شده و نسل جوان برای یافتن کار مجبور به ترک وطن می‌شوند۔ مردم افغانستان هرگز شایسته چنین بی‌عدالتی و رنجی نیستند۔ راه نجات و پیشرفت افغانستان نه از مسیر حمایت از تروریسم، بلکه از راه صلح، آموزش، رشد اقتصادی و حاکمیت مردمی می‌گذرد۔

افغانستان در سال ۲۰۲۵ با کاهش حدود ۴٪ در تولید ناخالص داخلی سرانه روبه‌رو است. بیش از ۵۰٪ جمعیت زیر خط فقر زندگی می‌کنند. اقتصاد همچنان به‌شدت وابسته به کمک‌های خارجی و در انزوا قرار دارد. بین ۱۵ تا ۲۴ میلیون نفر در فقر شدید به سر می‌برند، در حالی که بیش از ۱۷ میلیون نفر به کمک‌های اضطراری نیاز دارند. با این حال، رژیم ادعا می‌کند که اقتصاد به‌طور قابل توجهی بهبود یافته است

ببینید: تصمیم اتریش برای اخراج پناهجویان افغان از طریق ازبکستان