ایمل ولی خان، رهبر حزب عوامی ملی (ایانپی)، با ساختگی خواندن درگیری میان پاکستان و هند، از نیروهای مسلح و نهادهای امنیتی پاکستان بهشدت انتقاد کرده و اظهارات او با واکنشهای تند در میان مردم و محافل سیاسی روبهرو شده است.
او ادعا کرده است که این جنگ چیزی جز یک نمایش نبوده و اعطای رتبه فیلد مارشال به فرمانده ارتش پاکستان نیز به لطف دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، صورت گرفته است.
منتقدان ایمل ولی خان میگویند که ساختگی خواندن این جنگ، انکار آشکار واقعیتهای میدانی و قربانیهای نیروهای امنیتی و شهروندان پاکستانی است.
در ماه می ۲۰۲۵، در پی حملات هوایی و موشکی هند به پاکستان، شماری از شهروندان پاکستانی جان باختند. پاکستان نیز در پاسخ، عملیاتی را تحت عنوان «بنیانالمرصوص» علیه هند راهاندازی کرد.
به گفته منتقدان، این پاسخ نظامی و گزارشهای مربوط به سرنگونی جنگندهها و پهپادهای هندی، در رسانههای بینالمللی و مستقل نیز بازتاب یافته است. با این حال، آنان ایمل ولی خان را متهم میکنند که برای نجات موقعیت سیاسی رو به افول خود، از قربانیهای جنگ بهرهبرداری سیاسی میکند.
منتقدان همچنان تأکید دارند که ایمل ولی خان برای ادعای خود مبنی بر هماهنگی قبلی جنگ میان پاکستان و هند با نقشآفرینی دونالد ترامپ، هیچ سند علمی یا دیپلوماتیک معتبری ارائه نکرده است.
از دید آنان، مطرحکردن چنین اظهاراتی درباره مسائل حساس بینالمللی، تلاشی برای منحرفساختن افکار عمومی از افول سیاست خانوادگی و پارلمانی او و احتمال شکست در انتخابات آینده است؛ اقدامی که به باور منتقدان، نشاندهنده بیتوجهی سیاسی و ناآگاهی او از واقعیتهای منطقهای است.
در ماه می ۲۰۲۵، کابینه فدرال پاکستان در قدردانی از دفاع موفقانه در عملیات «بنیانالمرصوص» و حفاظت از امنیت ملی، اعطای رتبه فیلد مارشال به فرمانده ارتش این کشور را تصویب کرد.
منتقدان ایمل ولی خان میگویند انتقاد از ارتش در اتاقهای مجهز به سیستم تهویه آسان است، اما امنیت کشور به تلاش و فداکاری سربازانی وابسته است که حتی در سرمای منفی ۱۵ درجه سانتیگراد از مرزهای پاکستان محافظت میکنند.
به باور آنان، اگر دفاع نیرومند نیروهای مسلح پاکستان و فرماندهی ارتش وجود نمیداشت، این کشور ممکن بود با تهدیدهای امنیتی بسیار جدی روبهرو شود.
از سوی دیگر، اظهارات ایمل ولی خان درباره تروریزم ناشی از خاک افغانستان و فعالیتهای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) نیز با انتقادهای شدید مواجه شده است.
منتقدان میگویند متهمکردن کشور خود در موضوع فعالیتهای تروریستی تیتیپی، بدون درنظرگرفتن شواهد بینالمللی، نگرانکننده است.
در متن مورد بحث، با استناد به گزارش نظارتی سازمان ملل متحد در فبروری ۲۰۲۵، ادعا شده است که تحریک طالبان پاکستان با استفاده از خاک افغانستان بیش از ۶۰۰ حمله انجام داده و از حمایتهای لوژستیکی و مالی طالبان افغان برخوردار بوده است.
بر اساس این استدلال، موضوع فعالیت تیتیپی از خاک افغانستان صرفاً ادعای پاکستان نیست، بلکه در گزارشهای سازمان ملل متحد نیز به آن پرداخته شده است.
همچنان، مرز مشترک پاکستان و افغانستان حدود ۲۶۰۰ کیلومتر طول دارد و بخشهای گستردهای از آن از مناطق کوهستانی و دشوارگذر عبور میکند. از این رو، مسدودسازی کامل این مرز در مدت کوتاه، از نظر عملیاتی و جغرافیایی بسیار دشوار است.
منتقدان برای توضیح این موضوع به مرز امریکا و مکسیکو اشاره میکنند و میگویند حتی ایالات متحده، با وجود تواناییهای گسترده نظامی و اقتصادی، نتوانسته است بر مرز تقریباً دو هزار مایلی خود با مکسیکو کنترول کامل برقرار کند.
آنان تأکید دارند که سیاستمداران بهجای تمسخر سربازانی که در امتداد حصارهای مرزی وظیفه انجام میدهند، باید واقعیتهای جغرافیایی و چالشهای امنیتی مناطق مرزی را درک کنند.
در پایان، منتقدان ایمل ولی خان معتقدند که مواضع جنجالی او بازتابی از افول سیاسی حزب عوامی ملی، کاهش پایگاه رأیدهندگان و انزوای سیاسی این حزب در ایالت خیبرپختونخوا است.
به باور آنان، ایمل ولی خان پس از آسیبرساندن به میراث سیاسی نیاکان خود، از جمله باچا خان، اکنون تلاش دارد با اتخاذ مواضع انتقادی علیه نیروهای مسلح پاکستان، بار دیگر توجه افکار عمومی را به خود جلب کند.
ببینید: هفدهمین آزمایش میزایلی کوریای شمالی در سال جاری؛ تنش در منطقه پابرجا است