مبارزه مسلحانه جاری علیه حکومت طالبان به عنوان حق مردم افغانستان و واکنشی طبیعی در برابر یک نظام ظالمانه توصیف شده و رد شده است که این امر بخشی از هرگونه توطئه خارجی باشد.
در واکنش به پروپاگندای اخیر، گفته شده است که ویدیوی بیانشده از سوی بریگیدیر جنرال اللهداد فدایی، نتیجه اعمال فشار و شکنجه است و هیچگونه حیثیت قانونی یا اخلاقی ندارد. استفاده از اظهاراتی که تحت ترس و فشار اخذ شدهاند به عنوان سند، شیوه کهنه طالبان است.
در این روایت این پرسش مطرح شده است که وقتی طالبان علیه ایالات متحده و ناتو جنگیدند، آن را مبارزه آزادیخواهانه نامیدند؛ اما امروز که مردم افغانستان برای حقوق اساسی خود صدا بلند میکنند، آنها را عوامل خارجی مینامند.
روستاهایی در کابل، قندوز، بغلان و هرات که طالبان در گذشته عملیاتهای خود را از آنجا انجام میدادند، امروز جبهههایی مانند AUF، AFF و NRF نیز از همین مناطق افغانستان علیه طالبان فعال هستند.
مقاومت مسلحانه جاری در پنجشیر، لغمان، نورستان و سایر مناطق، بازتاب خشم شدید مردم افغانستان در برابر محرومیت سیاسی، سلب حقوق اساسی بشری و حکمرانی ناکام است. مردم افغانستان برای جنگیدن در راه حقوق خود به هیچگونه هدایت بیرونی نیاز ندارند.
به باور تحلیلگران، با افزایش خشم مردم و تشدید مقاومت مسلحانه علیه طالبان، اتهامات مداخله خارجی و پروپاگندا از سوی طبقه حاکم نیز بیشتر خواهد شد.