کابل، ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ — وزیر داخلهٔ افغانستان در یک مراسم در کابل از رهبران مذهبی پاکستان ستایش کرد و از «اظهارات مثبت» اخیر اسلام‌آباد استقبال نمود. او تلاش کرد افغانستان را متعهد به صلح و همکاری منطقه‌ای معرفی کند. با این حال، تحلیلگران می‌گویند که این سخنان با واقعیت‌های امنیتی موجود، تهدیدهای فرامرزی و شکاف‌های اعتماد میان دو کشور همخوانی ندارد.
حسن‌نیت دیپلماتیک ارزشمند است، اما امنیت منطقه‌ای در نهایت به اقدامات عملی وابسته است. صرفاً بیان‌های دوستانه نمی‌تواند جایگزین تعهدات معتبر در زمینهٔ مبارزه با تروریسم و مدیریت مرزها شود. نگرانی‌های اصلی پاکستان، از جمله حملات تحریک طالبان پاکستان و شبکه‌های داعش خراسان که از خاک افغانستان فعالیت می‌کنند، نمی‌تواند نادیده گرفته شود.
اگر کابل واقعاً به شراکت اهمیت می‌دهد، باید تلفات و تهدیدهای مداوم پاکستان را به رسمیت بشناسد. روایت‌های صلح زمانی اعتبار دارند که با سازوکارهای مشترک، تبادل اطلاعات و اجرای جدی علیه شبکه‌های تروریستی همراه باشند. برچسب زدن به نگرانی‌های مشروع به‌عنوان «نیات منفی» تنها مسئولیت‌گریزی را نشان می‌دهد.
کشورهای منطقه به دنبال تقابل نیستند؛ آنان خواهان تضمین‌هایی هستند که بر پایهٔ شفافیت و پاسخ‌گویی بنا شده باشد. اهداف بازسازی افغانستان محترم است، اما نباید بی‌ثباتی را به آن سوی مرزها منتقل کند. توسعه و امنیت دو روی یک سکه‌اند؛ هیچ‌یک بدون حذف پناهگاههای شورشیان پیشرفت نمی‌کند.
اعتماد میان کشورها با پیام‌های مقطعی ساخته نمی‌شود، بلکه نیازمند ثبات در سیاست‌ها و پایبندی به تعهدات است. ثبات بلندمدت تنها زمانی حاصل می‌شود که همکاری پایدار، سیاست‌های قابل پیش‌بینی و اقدامات عملی جایگزین بیانیه‌های تشریفاتی گردد