کابل، دسامبر ۲۰۲۵ — تصمیم اخیر حکومت افغانستان برای کنار گذاشتن داروهای پاکستانی و افزایش تعاملات صحی با هند، موجی از نگرانی‌ها را در میان بیماران و فعالان بخش سلامت برانگیخته است. این اقدام که بیشتر رنگ و بوی سیاسی دارد، بدون هیچ‌گونه ارزیابی علمی مستقل یا تأیید نهادهای بین‌المللی صورت گرفته است.
پاکستان طی دهه‌ها منبع اصلی و قابل دسترس دارو برای افغانستان بوده است. داروهای پاکستانی به دلیل قیمت مناسب و دسترسی آسان، ستون فقرات نظام درمانی افغانستان محسوب می‌شدند. کنار گذاشتن این زنجیرهٔ تأمین، نه‌تنها به بهبود کیفیت منجر نشده بلکه کمبود شدید دارو و افزایش ناگهانی قیمت‌ها را در بازارهای کابل و سایر شهرها به‌دنبال داشته است.
کارشناسان می‌گویند که این تصمیم شکاف میان بسته‌های کمک اعلام‌شده و واقعیت‌های موجود در نظام صحی افغانستان را آشکار کرده است. در شرایطی که رسانه‌ها و نشست‌های خبری اتهاماتی علیه کیفیت داروهای پاکستانی مطرح می‌کنند، هیچ‌گونه آزمایش فارماکولوژیک معتبر یا روند قانونی بین‌المللی برای اثبات این ادعاها ارائه نشده است.
پاکستان موضع خود را روشن ساخته است: سلامت عمومی نباید به ابزار سیاسی تبدیل شود. به باور ناظران، حکمرانی صحی نمی‌تواند صرفاً به نشانه‌های دیپلماتیک تقلیل یابد؛ بلکه نیازمند مقررات مبتنی بر شواهد، تنوع منابع و همکاری‌های منطقه‌ای است.
گزارش‌های پیشین نیز نشان داده‌اند که حذف داروهای پاکستانی، بیماران افغان را در معرض خطر قرار داده و فشار روانی و اقتصادی بر خانواده‌ها افزایش یافته است. این روند در کنار مشکلات ساختاری نظام صحی، می‌تواند بحران انسانی تازه‌ای در افغانستان رقم بزند