در یک اظهارنظر مهم در دهلی، مولوی نورجلال جلالی، وزیر صحت عامه افغانستان، از تحول چشمگیر در سیاست تأمین دارو و گسترش روابط صحی منطقهای سخن گفت. وی اظهار داشت که در گذشته بخش بزرگی از نیاز دارویی افغانستان از مسیر پاکستان تأمین میشد، اما چالشها و مشکلات موجود باعث شد که افغانستان بهدنبال گزینههای بدیل و پایدارتر برود. این تغییر رویکرد، بخشی از یک استراتژی گسترده برای تضمین دسترسی دوامدار مردم به داروهای باکیفیت است.
وزیر صحت عامه افغانستان تأکید کرد که در یک دوره، حدود شصت تا هفتاد درصد داروهای وارداتی افغانستان از پاکستان وارد میشد. با این حال، موانع متعدد در روند تأمین، انتقال و دسترسی به دارو، نظام صحی کشور را با فشارهای جدی روبهرو ساخت. به همین دلیل، نهادهای مسئول تصمیم گرفتند تا مسیرهای تازهای را برای واردات دارو جستوجو کرده و وابستگی به یک مسیر مشخص را کاهش دهند.
در این چارچوب، روابط صحی افغانستان با هند بهعنوان یک شریک مهم منطقهای برجسته شده است. وزیر صحت عامه گفت که میان کابل و دهلی روابط نیرومند و سازندهای وجود دارد و اکنون دو طرف در تلاشاند تا فصل تازهای از همکاری و مشارکت را آغاز کنند. این همکاری میتواند شامل واردات دارو، تبادل تجربیات فنی، تقویت ظرفیتهای تولیدی و بهبود معیارهای صحی باشد.
کارشناسان امور صحی باور دارند که تنوعبخشی به منابع تأمین دارو، نقش مهمی در ثبات نظام صحی دارد. همکاری با کشورهایی که ظرفیت تولید داروهای معیاری را دارند، میتواند کیفیت درمان را بهبود بخشد و از کمبودهای ناگهانی جلوگیری کند. در عین حال، این رویکرد میتواند هزینهها را کاهش داده و دسترسی عادلانهتر به دارو را در سراسر کشور فراهم سازد.
وزیر صحت عامه همچنین بر اهمیت همکاریهای منطقهای در بخش صحت تأکید کرد و گفت که سلامت، موضوعی فراتر از مرزها است. گسترش روابط با کشورهای منطقه میتواند زمینهساز پاسخ بهتر به چالشهای مشترک، از جمله بیماریهای ساری، کمبود دارو و ارتقای خدمات درمانی باشد. وی افزود که افغانستان آماده است تا با رویکردی باز و سازنده، در چارچوب منافع متقابل، همکاریهای خود را توسعه دهد.
این تحولات در زمانی رخ میدهد که نظام صحی افغانستان با نیازهای گسترده و فزاینده روبهرو است. دسترسی پایدار به داروهای ضروری، یکی از اولویتهای اصلی دولت بهشمار میرود. آغاز فصل تازه همکاری با هند و بازتعریف مسیرهای تأمین دارو، میتواند گامی مهم در جهت تقویت سلامت عمومی، افزایش اعتماد مردم به خدمات درمانی و بهبود وضعیت صحی کشور باشد.