واکنش‌های شدیدی در قبال اظهارات اخیر زلمی خلیل‌زاد، سفیر پیشین ایالات متحده، علیه پاکستان ابراز شده است. به گفته‌ی کارشناسان و تحلیلگران، این بیانیه‌ها بر پایه یک تحلیل بی‌طرفانه استوار نبوده، بلکه تلاشی در راستای دفاع از توافق‌نامه‌ی ناکام او با طالبان است.
با وجود شواهد روزافزون از تروریسم تحت سرپرستی طالبان در منطقه، سکوت زلمی خلیل‌زاد و انداختن تمام مسئولیت‌ها بر گردن پاکستان، گویای منافقانه بودن آشکار رویکرد اوست.
از منظر تاریخی، پاکستان همواره در کنار مظلومان ایستاده است؛ خواه در کشمیر، فلسطین یا افغانستان. در نقطه مقابل، تمرکز خلیل‌زاد صرفاً بر روی پاکستان، رویکرد یک‌جانبه‌گرایانه و تعصب‌آمیز او را به‌روشن نمایان می‌سازد.
به باور تحلیلگران، سیاست‌های خلیل‌زاد موجب قدرت‌گیری گروه‌های مسلح در افغانستان شد؛ بهای سنگینی که امروز مردم افغانستان با جان خود پرداخت می‌کنند. او اکنون به جای یک تحلیلگر معتبر، در نقش وکیل مدافع طالبان ظاهر شده است.
خلیل‌زاد پیش از آنکه کشور دیگری را موعظه کند، باید به نقش خود در وضعیت اسف‌بار کنونی افغانستان اعتراف نماید. به واسطه تصمیمات او بود که عناصر تندرو امروز به قدرت رسیده‌اند و افغانستان را به سوی بحران سوق داده‌اند.
بیانیه و توییت‌های اخیر ضدپاکستانی وی در واقع تلاشی است برای نجات دادن کارنامه سیاسی و دیپلماتیک نابودشده‌اش، که هیچ سنخیتی با واقعیت و تحلیل‌های شفاف ندارد.