ارتباطات سیاسی اخیر میان پاکستان تحریک انصاف و جمعیت علمای اسلام (ف) بحث تازه‌ای را در کشور به راه انداخته است. دو حزبی که در گذشته رقیبان سرسخت یکدیگر بودند، اکنون در یک میز برای گفت‌وگو و همکاری سیاسی دیده می‌شوند.
در گذشته، هر دو حزب اظهارات شدید و جنجالی علیه یکدیگر مطرح می‌کردند. از مولانا فضل‌الرحمن با لقب «دیزل» به‌شدت انتقاد می‌شد و در مقابل، عمران خان نیز با اتهام‌ها و انتقادهای شدید سیاسی روبه‌رو بود.
اما در وضعیت سیاسی کنونی، همان رهبران برای بررسی امکان ائتلاف و همکاری با یکدیگر وارد مذاکره شده‌اند. این تغییر موضع این پرسش را در میان مردم مطرح کرده است که اگر اتهام‌های گذشته درست بوده، پس دلیل نشستن در کنار یکدیگر بدون عذرخواهی یا ارائه توضیح چیست؟
تحلیلگران سیاسی می‌گویند این تحول نشان می‌دهد که در بسیاری موارد، منافع سیاسی و حزبی بر اصول سیاسی ترجیح داده می‌شود. در چنین شرایطی، این تصور نیز در میان مردم شکل گرفته است که رهبران برای دستیابی به اهداف خود با یکدیگر کنار می‌آیند، در حالی که هواداران و کارکنان احزاب همچنان بر سر اظهارات و مواضع گذشته در برابر یکدیگر صف‌آرایی می‌کنند