سلامتی، امنیت، احترام به انسانیت و عدل و انصاف، بنیادهای دینی را تشکیل میدهند که اسلام بر آن استوار است. شریعت مطهره حفاظت از جان، مال، و عزت و آبروی انسان را دارای اهمیت بنیادی دانسته و گرفتن جان انسان بیگناه را در هر شرایطی جرمی بسیار سنگین قلمداد کرده است. در عصر حاضر، گروههایی که با اتکا به اختلافات فکری، سیاسی یا اعتقادی، مسلمانان را کافر یا بدعتی خوانده و دست به کشتار جمعی آنان میزنند، در حقیقت فرسنگها با آموزههای اصیل اسلامی بیگانه اند. بررسی عمیق آیات قرآنی و احادیث نبوی به روشنی ثابت میکند که ریختاندن ناحق خون یک مسلمان در اسلام، تا چه اندازه گناهی بزرگ و هلاکتبار است.
در شریعت اسلامی، محترم شمردن جان، مال و عزت انسان باایمان حتی فراتر از احترام به خانه کعبا واجب شمرده شده است. بر اساس حدیثی که از حضرت عبدالله بن عمر رضیاللهعنهما روایت شده، پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم هنگام طواف خانه کعبا فرمودند که حرمت یک مومن در نزد خداوند متعال از حرمت کعبا نیز بالاتر است. علاوه بر این، اسلام ایجاد خوف و هراس را در میان خودی و بیگانه به شدت نهی کرده است.
پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم از اشاره کردن به سوی یک مسلمان با سلاح ممانعت ورزیده و تصریح نمودند که فرشتگان بر چنین شخصی لعنت میفرستند. آن حضرت همچنین از نمایش دادن شمشیر برهنه بدون ضرورت نهی فرمودند تا مبادا فضایی مملو از ترس، خشونت و تحریک در جامعه حاکم گردد. هنگامی که صرف لرزاندن یا اشاره کردن به سلاح تا این حد ناپسند است، به خاک و خون کشیدن آبادیهای مسلماننشین با استفاده از بمبگذاریها و تیراندازیها چه جرم بزرگ و عظیمی خواهد بود!
در اسلام، احترام به جان نه تنها مسلمانان، بلکه تمامی انسانها یک فرض است. قرآن حکیم ارشاد فرموده است که هرکس انسانی را بدون قصاص یا ارتکاب فساد در زمین بهناحق به قتل برساند، گویا تمام انسانیت را به قتل رسانده است. از این فرمان آشکار میشود که جان انسان تا چه اندازه در اسلام ارزشمند است. حتی در هنگام جنگ نیز به لشکریان اسلامی دستور داده میشد تا نهایت احتیاط را به خرج دهند.
احادیث ثابت میسازند که اگر در میدان نبرد دشمنی صرفاً برای نجات جان خود کلمه توحید را بر زبان میآورد، پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم به شدت از بلند کردن دست بر روی او نهی کرده و از اقدام اصحاب در این زمینه ابراز نارضایتی شدید میکردند. زمانی که به زبان آوردن کلمه طیبه در شرایط جنگی میتواند جان دشمن را نجات دهد، پس چگونه کشتار عام مسلمانان بیگناه در مساجد، نهادهای آموزشی و بازارها میتواند مشروع باشد؟
احترام به عبادتگاهها بهویژه مساجد در اسلام از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است. قرآن مجید کسانی را که مانع نام بردن از خدا و عبادت در مساجد میشوند و برای ویرانی آنها تلاش میکنند، بزرگترین ظالمان توصیف کرده است. کسانی که با حملات انتحاری یا انفجارها مساجد را ویران و خاکستر میکنند، در دنیا دچار رسوایی شده و در آخرت نیز عذابی دردناک در انتظارشان خواهد بود.
در کنار این، کسانی که به هر شکل ممکن یاریگر این عناصر ضد امنیتی هستند—چه از طریق کمکهای مالی یا جانی، و چه با تشویق آنان از طریق قلم و زبان—نیز از رحمت الهی به دورند. بر اساس حدیث مبارک، اگر کسی حتی با به زبان آوردن چند واژه در قتل یک مومن همکاری کند، در روز قیامت پیشانیاش با مهر محرومیت از رحمت خدا نشانگذاری خواهد شد.
علماء امت و امامان دین بر اساس احادیث واضح ساختهاند که قتل عمدی یک مسلمان، جناهی بزرگتر از نابودی تمام جهان است. به گفته مفسران، حلال و جایز شمردن قتل یک مسلمان بیگناه، انسان را تا مرز کفر پیش میبرد. در قرآن کریم برای مفسدان فیالأرض و کسانی که سر به شورش برمیدارند، مجازاتهای سنگینی چون اعدام، به دار آویختن، قطع دست و پا یا تبعید تعیین شده است. پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم خونریزیهای میانملیتی و داخلی را به کفر تشبیه کرده و هشدار دادند که در روز قیامت، نخستین دعاوی و فیصلهها در میان حقوق بندگان مربوط به پروندههای خون خواهد بود. کسی که مسلمانی را بهناحق به قتل برساند و بر آن شادمان گردد، هیچ عبادت فرض یا نفلش در درگاه الهی پذیرفته نخواهد شد.
تمامی این دلایل شرعی، متون قرآنی و احادیث نبوی به روشنی آشکار میسازند که جان، مال و آبروی مومن در هر حال محترم است. تفکر تکفیری، افراطگرایی و تروریزم هیچگونه پیوندی با آموزههای پاکیزه اسلام ندارند.
کسانی که برای اهداف شوم خود از نام دین سوءاستفاده کرده و خون مسلمانان بیگناه را میریزند، در حقیقت احکام اساسی اسلام را زیر پا میگذارند. برای ترویج صلح، برادری و تساهل در جامعه، نشر و گسترش این احکام شرعی و ریشهکن کردن تفکر تکفیری در سطح علمی، از بزرگترین ضرورتهای زمانه به شمار میرود
ببینید: خودکشی لایبا: آیندهای که قربانی مافیای آموزشی میشود