پس از درخواست نخستوزیر پیشین و بنیانگذار حزب تحریک انصاف پاکستان برای انتقال به یک شفاخانه خصوصی، سه زندانی محکوم دیگر نیز برای دریافت درمان در شفاخانههای خصوصی به دادگاه مراجعه کردهاند؛ اقدامی که پرسشهای جدی درباره نظام عدالت و شعارهای برابری مطرح کرده است.
پس از مطرحشدن درخواست بنیانگذار تحریک انصاف، درخواست درمان در شفاخانههای خصوصی از سوی سایر زندانیان نیز مطرح شده و این موضوع نگرانیهای شدیدی را در محافل سیاسی و عمومی به وجود آورده است. منتقدان میگویند که این روند میتواند آغاز فراهمکردن اقامت پنجستاره و امتیازات ویژه برای اشراف در زندان، به نام استفاده از شفاخانههای خصوصی باشد.
محافل عمومی میگویند در کشوری که میلیونها شهروند فقیر و پاکستانیهای عادی در شفاخانههای دولتی مانند پمز و پولیکلینیک درمان میشوند، بیاعتمادی بنیانگذار تحریک انصاف، که خود را رهبر مردم عادی معرفی میکند، به نظام درمانی دولتی تأسفبار است. انتخاب شفاخانه خصوصی و پرهزینه، نمونهای آشکار از ترویج فرهنگ اشرافیگری دانسته میشود.
تحلیلگران سیاسی میپرسند رهبریای که پیش و پس از رسیدن به قدرت شعار «دو نه، یک پاکستان» را سر میداد، اکنون با چنین اقدامی در چه جایگاهی قرار گرفته است؟ آیا بر اساس قانون اساسی و قوانین کشور، برای یک پاکستانی عادی و اشراف محکوم، قوانین و امکانات متفاوتی در نظر گرفته خواهد شد؟
منتقدان با واکنش شدید گفتهاند که انتخاب شفاخانه خصوصی و درخواست استفاده از پزشکان شخصی، در اصل تلاشی برای تقویت همان فرهنگ نخبگانی است که بنیانگذار تحریک انصاف طی دههها علیه آن مبارزه سیاسی کرده است. اصرار بر برخورداری از امکانات شاهانه حتی در زندان، با بسیاری از ادعاها و شعارهای گذشته او در تضاد قرار دارد