مورتی گفت که طالبان بهطور نظاممند زنان را از آموزش، کار و مشارکت در جامعه محروم کرده است. او این سیاست را «آپارتاید جنسیتی» خواند و از جامعه جهانی خواست که کمکهای بشردوستانه را ادامه دهد، فشار دیپلوماتیک بر طالبان را افزایش دهد و عاملان نقض حقوق زنان را پاسخگو کند.
مقامهای اروپایی با این که از کارنامه طالبان در مورد زنان انتقاد کرده و اداره این گروه را به رسمیت نشناخته است اما به خاطر اخراج مهاجرین افغان با طالبان وارد تعامل شده است.
منتقدان می گویند این رویکرد باعث عادی شدن طالبان در مناسبات بین المللی شده و به این گروه اعتبار می بخشد.
الساندرا مورتی که عضو کمیته حقوق زنان و برابری جنسیتی پارلمان اروپا نیز است، گفت که وضعیت افغانستان را تنها یک بحران انسانی نمیداند.او میگوید: «وضعیت افغانستان تنها یک بحران انسانی نیست، بلکه یک بحران عمیق حقوق بشری نیز هست؛ بهویژه بحرانی که زنان با آن روبهرو هستند».
به گفته او، محرومیت زنان از آموزش، کار و حضور در زندگی عمومی، دیگر مجموعهای از محدودیتهای پراکنده نیست، بلکه به یک نظام سازمانیافته تبدیل شده است.او میگوید: «این فقط یک تبعیض ساده نیست؛ چیزی است که میتوان آن را آپارتاید جنسیتی نامید.»
توصیف وضعیت افغانستان بهعنوان آپارتاید جنسیتی، در سالهای اخیر به یکی از محورهای اصلی بحث در نهادهای اروپایی و سازمانهای حقوق بشری تبدیل شده است. پارلمان اروپا نیز در قطعنامههای خود خواستار بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی بهعنوان جنایت علیه بشریت شده است.