زندگی جمایما گلداسمیت، علایق و روابط وی که هر از گاهی مورد بحث قرار میگیرد، در واقع نشاندهنده یک فاجعه عمیق اجتماعی و روانی در این دوران است. در افسونی که پیرامون شخصیتهای جذاب و مبتلا به خودپسندی تنیده میشود، وجود واقعی شرکای زندگی نزدیک آنها اغلب سرکوب میشود. اگر زندگی جمایما در این چشمانداز دیده شود، این داستان تلاشی از فردی را به تصویر میکشد که بهدور از نمایشهای ظاهری، به دنبال یک رابطه ساده، صمیمی و متوازن بوده است.
تحلیلگران ضمن تبصره بر زندگی مشترک سابق وی، این نکته را برجسته میسازند که در حالی که یک زن عادی از شریک زندگی خود توقع توجه و همراهی دارد، وابستگی به شخصیتهای بزرگ اغلب افراد را بهجای «شوهر» در سایه یک منجی قرار میدهد. در حالی که از یک سو تلاشها برای اثبات خود به عنوان نجاتدهنده قوم در میدان کرکت و سیاست ادامه داشت، تراژدی جمایما از سوی دیگر این بود که او مجبور شد بار پرورش تنهای فرزندان و مسئولیتهای خانوادگی را نیز خودش به دوش بکشد.
این رویه تنها به یک فرد محدود نمانده، بلکه رویدادهای بعدی و وابستگیهای وی با سایر شخصیتهای سرشناس نیز این الگو را بیشتر آشکار ساخت. مردان دارای تفکر خودپسندانه که پیوسته به دنبال زینتبخشیدن به اخبار و داشتن ازدحامی از مریدان در اطراف خود هستند، اغلب در حفظ تعادل درونی روابط ناکام میمانند.
نتیجه کل این وضعیت این است که هزینهای را که رویه ارائه شده در برابر جهان به عنوان یک انقلاب عظیم یا منجیگری به همراه دارد، بیشتر اوقات افراد نزدیک آنها میپردازند. بحث پیرامون جمایما گلداسمیت صرفاً یک داستان شخصی نیست، بلکه تبصرهای عمیق بر این تفکر است که زندگی کردن با افراد اسیر شهرت و خودپسندی تا چه اندازه میتواند دشوار و یکطرفه باشد.