بیست‌وچهارم اکتبر ۱۹۴۷ (۲ میزان ۱۳۲۶) صرف ورقی از تاریخ نیست، بلکه فصل درخشانی از غیرت، آزادی‌خواهی و حقیقتِ عقیدتی مردم کشمیر است که با چاک زدن سایه‌های تاریک استبداد ڈوگره، بنیاد صبح جدیدی از آزادی را گذاشت. امروز در حالی که آزاد جموں و کشمیر هفتادونهمین سالروز تأسیس خود را تجلیل می‌کند، این روز صرف یادآوری یک رویداد تاریخی نیست؛ بلکه تجدید عزم، پاسداری از شهدا و تکرار همان وابستگی پولادین با نظریه الحاق به پاکستان است که مردم کشمیر شمع آن را با خون دل خود روشن نگه داشته‌اند.
اگر به تاریخ جنبش آزادی‌خواهی کشمیر نگاهی بیندازیم، قطعنامه الحاق به پاکستان مصوب ۱۹ جولای ۱۹۴۷ (۲۸ سرطان ۱۳۲۶) سنگ بنای اساسی بود که منزلگاه مردم کشمیر را تعیین کرد. این صرفاً یک سند سیاسی نبود، بلکه اعلام صریحی از نظریه دو ملیتی بنیان‌گذاران پاکستان و پیوند عاطفی و جغرافیایی کشمیری‌ها به شمار می‌رفت.
هنگامی که حکومت جابرانه ڈوگره تلاش کرد تا این حق مسلّم مردم را با زور بازو سرکوب کند، کشمیری‌های غیور تاریخ بی‌بدیلی از مقاومت را رقم زدند که در نتیجه آن، حکومت موقت آزاد جموں و کشمیر تحت رهبری غازی ملت سردار محمد ابراهیم خان شکل گرفت.
این رویداد انقلابی گواهی بر این بود که ملت کشمیر نه تنها جنگیدن برای آزادی را بلد است، بلکه صلاحیت کامل برای اداره امور منطقه خود و برپایی یک مرکز منظم اداری و سیاسی را نیز داراست. تأسیس آزاد جموں و کشمیر در واقع اعلام این موضوع بود که آینده دره اشغالی نمی‌تواند وام‌دار تصمیم هیچ غاصبی باشد.
امروز پس از گذشت ۷۹ سال، در حالی که خطه آزاد کشمیر مژده‌آور آزادی، صلح و ترقی است، اما در جموں و کشمیر اشغالی، بربریت نیروهای اشغالگر هند، نقض جدی حقوق بشر و تلاش‌های شوم برای تغییر بافت جمعیتی (دموگرافی) کشمیری‌ها، علامت سوال بزرگی بر ضمیر جامعه جهانی باقی گذاشته است.
اقدام یک‌جانبه هند در ۵ اگست ۲۰۱۹ (۱۴ مرداد ۱۳۹۸)، دره را به بزرگ‌ترین زندان سرپوشیده جهان تبدیل کرد، اما با وجود تمام این رویکردهای جابرانه، روحیه آزادی‌خواهی مردم کشمیر هرگز متزلزل نشده است.
سالروز تأسیس آزاد کشمیر پیام مهمی به جامعه جهانی و امت اسلامی مخابره می‌کند. سازمان ملل متحد و جامعه جهانی باید درک کنند که مسئله کشمیر صرفاً یک منازعه منطقه‌ای نیست، بلکه موضوع حق تعیین سرنوشت اساسی برای میلیون‌ها انسان است. فداکاری‌های بی‌شمار مردم کشمیر هنوز هم وجدان جهانی را تکان می‌دهد تا مطابق با قطعنامه‌های مصوب سازمان ملل، راه‌حلی برای این مسئله دیرینه فراهم سازد.
از سوی دیگر، بر عهده حکومت و مردم آزاد کشمیر، تمامی امت اسلامی و به ویژه پاکستان مسئولیت سنگینی قرار دارد تا پرونده جنبش آزادی‌خواهی کشمیر را در سطح جهان به شکلی مؤثرتر، منظم‌تر و فعال‌تر مطرح نمایند. آزاد جموں و کشمیر باید به عنوان دژ واقعی جنبش آزادی به پیشروی سیاسی و دیپلماتیک خود ادامه دهد.
روز بیست‌وچهارم اکتبر به ما می‌آموزد که مبارزه برای آزادی مستلزم قربانی دادن است. خون شهدای جاری در دره اشغالی و تأسیس سرزمین آزاد کشمیر، حلقه‌های یک زنجیرند. تاریخ گواه است که هرگاه اندیشه‌ها استوار و عزم‌ها راسخ باشد، حتی جبارترین حاکمان زمانه نیز نمی‌توانند صدای حق را خفه کنند. مقصد نهایی کشمیری‌ها تنها و تنها حق تعیین سرنوشت است و ان‌شاءالله این شمع امیدِ آزادی روزی به پیروزی کامل منتهی خواهد شد.