داستان یک همت بی‌نظیر داستان میا خان، کارگر روزمزد و دهقان بی‌سواد از ولسوالی شرن ولایت پکتیکای افغانستان، روایتی از فداکاری بی‌مرز برای آموزش فرزندان است که بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی داشته است.
جزئیات و انگیزهٔ این تلاش
- سفر روزانه: از سال ۲۰۱۹ گزارش‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد میا خان روزانه فاصلهٔ ۱۲ کیلومتری (۷.۵ مایل) را با موتورسایکل طی می‌کرد تا دخترانش را به تنها مکتب فعال دخترانه در منطقه‌شان برساند.
- ساعت‌ها انتظار: به دلیل مسیر صعب‌العبور کوهستانی و نگرانی‌های امنیتی، او هر روز ۴ تا ۵ ساعت پشت درهای مکتب به انتظار می‌نشست تا درس دخترانش تمام شود و آن‌ها را دوباره به خانه بازگرداند.
- انگیزهٔ اصلی: با وجود این‌که خودش از نعمت سواد محروم بود و از بیماری قلبی نیز رنج می‌برد، همواره تأکید داشت که تعلیم دخترانش حیاتی است تا بتوانند در آینده به عنوان متخصصانی همچون داکتر به جامعه و مردم خود خدمت کنند.
تقدیر رسمی و احداث مکتب این تلاش بی‌نظیر مورد توجه مقامات معارف نیز قرار گرفت. در مراسمی رسمی، لوح تقدیری از سوی وزارت معارف افغانستان به پاس فداکاری میا خان به وی اهدا شد. علاوه بر این، این وزارتخانه متعهد گردید تا مکتب جدیدی را مستقیماً در قریهٔ محل سکونت او اعمار کرده و آن را به نام «میا خان» نام‌گذاری کند
ببینید: بیان قاطع پاکستان در نشست فارمت ماسکو در مورد تروریزم از خاک افغانستان