پس از پیروزی در فاینل جام آسیا زنان در برابر سریلانکا، بار دیگر چهرهٔ منفی کرکت هند در برابر جهان نمایان شد. تیم زنان هند که در میدان به پیروزی دست یافته بود، در مراسم اهداء جوایز از دریافت جام قهرمانی از محسن نقوی، رئیس شورای کرکت آسیا (ACC)، خودداری کرد. این تنها تحریم یک مراسم نیست، بلکه توهین آشکار به روح بنیادی ورزش، وقار و روحیهٔ بینالمللی ورزشکاری است.
تداوم ذهنیت سیاستزده این برخورد کرکت هند، نخستین یا یک رویداد غیرمعمول نیست. در فاینل جام آسیا ۲۰۲۵ نیز تیم هند با نشان دادن چنین برخورد ماشینی و غیرجدی، از گرفتن جام از رئیس ACC گریز کرده بود. چه تلاشهای آگاهانه برای دست ندادن در میدان باشد و چه توهین به سربراه یک شورای بینالمللی، بورد و تیم هند همواره خشنودی باداران سیاسی خود را ترجیح دادهاند. زمانی که یک ورزشکار با جرسی وارد میدان میشود، مکلف به رعایت ارزشهای ورزشی است، اما رهبری هند بازیکنان خود را به ابزار کینهتوزی سیاسی و لجاجت تبدیل کرده است.
منابع شورای کرکت آسیا واضح ساختهاند که این شورا پروتوکولهای بینالمللی تعیینشدهٔ خود را حفظ کرده و جام قهرمانی همچنان آماده بود. بنبست ایجادشده در مراسم، در حقیقت نتیجهٔ تنگنظری و مانعتراشی یکجانبهٔ نیودهلی بود. محسن نقوی در این مراسم نه به عنوان وزیر پاکستان، بلکه به عنوان سربراه منتخب بزرگترین نهاد کرکت منطقه حضور داشت. به رسمیت نشناختن سربراه قارهای خود در پلتفرمهای بینالمللی ثابت میسازد که استبلشمنت هند مقررات جهانی ورزش را مانند کاغذ باطله میداند.
معیارهای دوگانه و آینهٔ تاریخ تاریخچهٔ هند در زهرآگین ساختن ورزش با سیاست، طولانی است. از فرار مداوم از بازیهای دو جانبه پس از سال ۲۰۰۸ گرفته تا درامای امتناع از آمدن به پاکستان در جام قهرمانان ۲۰۲۵ و انتقال مسابقات به دبی، هند همواره دیپلماسی کرکت را خفه کرده است. از یک سو بورد کرکت هند خود را ابرقدرت کرکت مینامد و از سوی دیگر، تحت تأثیر پروتوکولهای معمولی و ذهنیت شکستخورده، از گرفتن جام هراس دارد. اگر هند تا این حد با رئیس یک نهاد مشکل دارد، چرا به شرکت در رویدادهای شورای کرکت آسیا تظاهر میکند؟
کرکت تنها به معنای زدن چهارها، ششها و برداشتهشدن جامها نیست، بلکه نیازمند احترام به حریف و به جا آوردن آداب دیپلماتیک بینالمللی است. رو گرداندن از گرفتن جام پس از پیروزی در فاینل، موفقیت نیست بلکه اوج عقبماندگی دیپلماتیک و اخلاقی است. مسیره که کرکت هند در پیش گرفته است، نه تنها آیندهٔ کرکت را در منطقه تاریک میسازد، بلکه جامعهٔ جهانی را نیز مجبور به تفکر میکند که نهادهای ادارهکنندهٔ جهانی ورزش تا چه زمانی در برابر این برخورد متعصبانه و مغرورانهٔ هند تماشاگر خاموش خواهند ماند
جام آسیا زنان: امتناع تیم هند از گرفتن جام قهرمانی از محسن نقوی؛ سیاست بر کرکت غالب شد ببینید: