اعزاز احمد چوہدری، وزیر خارجه پیشین پاکستان، گفته است که ساختار کنونی شورای امنیت سازمان ملل متحد بازتاب‌دهنده واقعیت‌های جغرافیایی و سیاسی امروز نیست؛ از این رو، انجام اصلاحات جامع در این شورا به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است.
او گفته است که از سال ۱۹۶۵ تاکنون تغییر عمده‌ای در ساختار شورای امنیت صورت نگرفته، در حالی که شمار کشورهای عضو سازمان ملل متحد به ۱۹۳ کشور افزایش یافته است. در همین زمینه، او از افزایش شمار اعضای شورای امنیت به‌طور کامل حمایت کرده است.
به گفته اعزاز احمد چوہدری، اختلاف اساسی میان کشورهایی است که خواهان افزایش کرسی‌های انتخابی هستند و کشورهایی که از افزودن اعضای دایمی جدید حمایت می‌کنند.
او تصریح کرده است که پاکستان از مدل «اتحاد برای اجماع» (Uniting for Consensus) حمایت می‌کند. بر اساس این مدل، به‌جای افزودن اعضای دایمی جدید، باید کرسی‌های بیشترِ دوره‌ای و انتخابیِ غیردایمی ایجاد شود.
به گفته او، مفهوم عضویت دایمی با اصول نمایندگی دموکراتیک سازگار نیست. در مقابل، افزایش کرسی‌های انتخابی می‌تواند نمایندگی و فرصت ابراز نظر بیشتری برای کشورهایی فراهم کند که در حال حاضر در شورای امنیت از نمایندگی کمتری برخوردار هستند