ارزش‌های اساسی دین اسلام بر امنیت، سلامت، احترام به کرامت انسانی و استحکام اجتماعی استوار است. اسلام نه تنها حفاظت از جان انسان‌ها را یک وظیفه دانسته، بلکه خون‌ریزی بی‌دلیل، تکفیر و ایجاد تفرقه و آشوب را از بزرگ‌ترین گناهان شمرده است. با این حال، در دوره‌های مختلف تاریخ، گروه‌هایی ظهور کرده‌اند که برای رسیدن به اهداف شوم و مقاصد سیاسی و نظامی خود، از متون دینی سوءاستفاده کرده‌اند.
در عصر حاضر، ویدیوی اخیر منتشرشده از سوی نور ولی محسود، رهبر فتنهٔ خوارج، نمونه‌ای از همین جریان گمراه‌کننده و ادامهٔ تفکر تاریخی خوارج دانسته شده است.
نور ولی محسود در پیام ویدیویی خود، با جدا ساختن آیات قرآن کریم از سیاق و مفهوم اصلی آن‌ها و با نادیده گرفتن اصول پذیرفته‌شدهٔ تاریخ اسلام، پیروان خود را به هدف قرار دادن نیروهای امنیتی پاکستان، پولیس، رینجرز و دیگر نهادهای تطبیق قانون تحریک کرده است. به‌ویژه استناد به آیهٔ ۵ سورهٔ توبه برای ایجاد توجیهِ ادعایی جهت کشتن سربازان مسلمان و شهروندان، از نگاه علمی، دینی و عقلی کاملاً باطل دانسته می‌شود.
بر اساس دیدگاه علمای برجستهٔ اسلامی، این آیه در شرایط تاریخی مشخص، یعنی دربارهٔ مشرکان مکه که پیمان‌شکنی کرده بودند در زمان پیامبر اکرم ﷺ نازل شده است. تطبیق این آیه بر مسلمانان، نیروهای امنیتی حافظ مساجد و منابر، و نظام یک دولت اسلامی، نادانی و تحریف نادرست متون دینی شمرده می‌شود.
موضع مشترک «پیام پاکستان» نیز نشان می‌دهد که تروریسم، تکفیر و شورش مسلحانه علیه دولت مسلمان هیچ ارتباطی با اسلام ندارد. این بیانیه که با تأیید و امضای نزدیک به دو هزار عالم برجسته از مکاتب مختلف فکری کشور تصویب شده، تأکید می‌کند که حمله بر نیروهای امنیتی، نهادهای تطبیق قانون، شهروندان عادی و انجام حملات انتحاری، از دیدگاه شریعت اسلامی گناه بزرگ و حرام است.
بنابراین، ایجاد توجیه برای خشونت و مبارزهٔ مسلحانه علیه دولت از طریق تفسیر خودسرانهٔ نصوص دینی، نه تنها گمراهی است، بلکه مخالفت آشکار با دیدگاه‌های مورد اتفاق علمای امت و آموزه‌های اسلامی به شمار می‌رود.
این رویکرد در حقیقت بازتاب همان ذهنیت تکفیری و خارجی است که امت اسلامی در دوره‌های نخست تاریخ با آن روبه‌رو بوده است. یکی از نشانه‌های اصلی خوارج تاریخی این بود که آیاتی را که دربارهٔ مشرکان نازل شده بود، بر مسلمانان تطبیق می‌کردند و کشتار و شورش داخلی را به نام جهاد توجیه می‌نمودند.
قرآن کریم در سورهٔ مائده به صراحت بیان می‌کند که کشتن یک انسان بی‌گناه همانند کشتن همهٔ انسان‌ها است؛ همچنین در احادیث صحیحین آمده است که مسلمان واقعی کسی است که دیگر مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند. با وجود این رهنمودهای روشن، سلاح برداشتن علیه مسلمانان و تکفیر آنان، حمله به روح اساسی اسلام است.
بر اساس شریعت، شورش مسلحانه و خشونت علیه یک دولت مسلمان هرگز جهاد نامیده نمی‌شود، بلکه مصداق روشن «فساد فی‌الارض» است. در سورهٔ نساء نیز مؤمنان به اطاعت از خداوند، پیامبر ﷺ و صاحبان امر فراخوانده شده‌اند تا نظم و امنیت اجتماعی برقرار بماند