در شبکه‌های اجتماعی از سوی برخی تحلیلگران هندی ادعاهایی مطرح شده است که در جریان «عملیات سندور»، تنها در مدت ۸۸ ساعت، پاکستان از نظر اقتصادی با خسارات میلیاردی روبه‌رو شده و به‌گونه‌ای فلج گردیده است؛ اما کارشناسان نظامی و واقعیت‌های میدانی این روایت را به‌طور کامل رد می‌کنند. نیروهای مسلح پاکستان با تکیه بر مهارت‌های تکنولوژیک، عمق استراتژیک و عزم ملی، برتری نظامی سنتی را به چالش کشیده و شکست سنگینی بر آن وارد کرده‌اند
بر اساس این دیدگاه، پاکستان ثابت کرده است که جنگ‌ها تنها با حجم اقتصاد برده نمی‌شوند، بلکه با اراده ملی و استراتژی دقیق قابل پیروزی هستند؛ چیزی که به باور منتقدان، در طرف مقابل به‌وضوح کمبود آن دیده می‌شود
عملیات بنیان مرصوص
گفته می‌شود هند در جریان عملیات سندور، توان دفاعی پاکستان را دست‌کم گرفته بود، اما پاکستان با اجرای «عملیات بنیان مرصوص» پاسخ داد. در این عملیات، سامانه‌های موشکی متنوع پاکستان، مراکز نظامی متعددی در هند از جمله امرتسر، سری‌نگر، جمّو، پٹھانکوت، ادھم‌پور، آدم‌پور، بھٹنده، برنالا، هالوارا، اونتی‌پور، چندی‌گڑھ و جالندھر را هدف قرار دادند
این حملات دقیق، پایگاه‌های هوایی هند، انبارهای موشک براهموس، مواضع سامانه S-400، مراکز لجستیکی و مراکز فرماندهی را به شدت هدف قرار داده و سیستم دفاع هوایی هند را فلج ساختند
توانایی تسلیحاتی
به گفته منابع نظامی، پاکستان دارای طیف گسترده‌ای از موشک‌ها با بردهای مختلف است که نقش مهمی در بازدارندگی دارند. موشک «شاهین-۳» توان هدف‌گیری تا حدود ۲۷۵۰ کیلومتر را دارد و «شاهین-۲» نیز مناطق مرکزی و شرقی را پوشش می‌دهد. موشک‌های «غوری» و «غوری-۲» نیز توان رسیدن به اهداف شمالی، غربی و مرکزی را دارند
موشک‌های کروز «بابر» به دلیل پرواز در ارتفاع پایین و دقت بالا مهم دانسته می‌شوند، در حالی که «رعد» به عنوان موشک کروز هواپرتاب شناخته می‌شود. همچنین سامانه‌های «فتح-۲» و «نصر» نیز بخشی از دکترین دفاعی کشور به شمار می‌روند
توان جنگی بلندمدت
برخی کارشناسان ادعا می‌کنند که اگر هند بر ظرفیت جنگی محدود خود تکیه کند، باید در محاسباتش تجدیدنظر کند؛ زیرا پاکستان توان ادامه عملیات موشکی دقیق برای مدت طولانی را نیز دارد.
استفاده محدود از توان نظامی
در این درگیری، گفته می‌شود پاکستان تنها بخش بسیار کوچکی از توان نظامی خود را به کار گرفته و از استفاده از ظرفیت کامل هوایی، دریایی و راهبردی خود خودداری کرده است. این رویکرد به‌عنوان «خویشتن‌داری راهبردی» توصیف شده که از گسترش بحران جلوگیری کرده است
خسارات و تحولات میدانی
در برخی درگیری‌های اولیه، ادعا شده است که هند متحمل خساراتی از جمله از دست دادن برخی جنگنده‌های مدرن خود شده است. در مقابل، آسیب به پایگاه‌های هوایی پاکستان محدود و قابل ترمیم توصیف شده است
وضعیت اقتصادی
با وجود تفاوت در تولید ناخالص داخلی، گفته می‌شود همکاری‌های استراتژیک، توسعه کریدور اقتصادی چین–پاکستان و حمایت‌های منطقه‌ای نقش مهمی در حفظ ثبات اقتصادی پاکستان داشته است
جمع‌بندی
در مجموع، این روایت تأکید می‌کند که کیفیت تسلیحات، اتحاد استراتژیک، اراده ملی و تنوع توان دفاعی، عوامل تعیین‌کننده در جنگ‌های مدرن هستند و پاکستان با آمادگی کامل و موقعیت بازدارنده قوی در منطقه باقی مانده است