اسلام‌آباد – کنفرانس‌های اخیر در شهرهای مختلف اروپایی، به‌ویژه ژنو و هلسینکی، با موضوع بلوچستان، بار دیگر تلاش‌های سازمان‌یافته برای بیانیه‌سازی ضد پاکستان را نمایان ساخت. در این جلسات، عناصر جدایی‌طلب، فعالان سیاسی، نمایندگان حقوق بشر خارجی و رسانه‌ها شرکت داشتند و تلاش شد یک موضع خاص در سطح جهانی ارایه شود
این کنفرانس‌ها نه صرفاً مباحث علمی یا حقوق بشری بلکه فعالیت‌هایی با دستور کار مشخص هستند که هدفشان ایجاد اختلاف در داخل پاکستان و انتشار بیانیه‌های نادرست در سطح بین‌المللی است. برگزارکنندگان این جلسات شامل حرکت ملی بلوچ و گروه‌های وابسته مانند جنبش بلوچستان آزاد بودند که سال‌ها بیانیه‌های جدایی‌طلبانه را به‌صورت جهانی ترویج کرده‌اند
مقررین کنفرانس مانند دکتر نسیم بلوچ، دکتر عایشه صدیقه و سردار اختر مینگل تلاش کردند بلوچستان را منطقه‌ای «محتل» و پاکستان را ناقض حقوق مردم معرفی کنند. همچنین نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی مانند مرسه مونژه کانو و آنا لورینا دیلاگی‌دلو، مسعله بلوچستان را از منظر حقوق بشر مطرح کردند
تجزیه‌گران تاکید دارند که این مواضع عمدتاً یک‌طرفه است و واقعیت‌های زمینی مانند مبارزه با تروریسم، فعالیت گروه‌های افراطی و امنیت منطقه‌ای عمدتاً نادیده گرفته شده است. این بیانیه‌ها بیشتر برای تقویت یک دستور کار سیاسی و ایجاد ابهام در سطح بین‌المللی طراحی شده‌اند
از سوی دیگر، موقف پاکستان روشن است: بلوچستان بخشی قانونی و آیینی از کشور است که دارای روند سیاسی فعال و نمایندگی مردم است. پروژه‌های توسعه‌ای، بهبود زیرساخت‌ها و هماهنگی منطقه‌ای نشان می‌دهد که دولت برای پیشرفت بلوچستان متعهد است. نادیده گرفتن اقدامات امنیتی و مبارزه با عناصر مسلح و تروریستی، ارایه تصویری ناقص و یک‌طرفه از واقعیت‌ها است
کارشناسان می‌گویند در عصر اطلاعات، نبرد فقط میدانی نیست بلکه شامل بیانیه‌ها و رسانه‌ها نیز می‌شود. در این شرایط، پاکستان نیاز دارد تا استراتژی دیپلماتیک و اطلاع‌رسانی موثری اتخاذ کند تا موضع واقعی خود را در سطح جهانی ارایه دهد و پاسخ مناسب به هر بیانیه گمراه‌کننده بدهد