پاکستان خود را بهعنوان یک میانجی بیطرف میان ایالات متحده و ایران مطرح میکند و پیشنهاد داده است که برای برگزاری مذاکرات بهمنظور کاهش تنشهای منطقهای، از خاک خود استفاده کند
اسلامآباد — پاکستان فعالانه خود را بهعنوان یک میانجی بیطرف در چشمانداز ژئوپولیتیک در حال تحول مطرح میکند و پیشنهاد میدهد تا گفتوگو بین ایالات متحده و ایران را تسهیل کند، در حالی که تنشها در منطقه رو به افزایش است. این اقدام در حالی صورت میگیرد که رئیس ستاد نیروهای دفاعی، ژنرال عاصم منیر، با رئیسجمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، در حال گفتوگو است و مشاور امنیت ملی، عاصم مالک، با مقامات ارشد آمریکایی گفتگو دارد.
مسئولان میگویند پاکستان از روابط دیرینه خود با هر دو طرف، واشنگتن و تهران، بهره میگیرد تا بهعنوان یک کانال معتبر غیررسمی عمل کرده و تلاش کند تا از تشدید یک درگیری که تهدیدی برای ثبات منطقهای است، جلوگیری کند. با ارائه خاک خود بهعنوان محل مذاکرات، اسلامآباد آمادگی خود برای میزبانی و شکلدهی به دیپلماسی صلح در خاورمیانه را نشان میدهد.
یک منبع ارشد دیپلماتیک گفت: «تلاش پاکستان برای میانجیگری، نشاندهنده تعهد آن به ثبات منطقهای است. با حفظ روابط متوازن با هر دو طرف، این کشور در حال تبدیل بیطرفی راهبردی به نفوذ دیپلماتیک ملموس است.»
این ابتکار هم نشاندهنده جاهطلبی ژئوپولیتیک و هم ضرورت تثبیت خطرات انرژی و امنیت است که میتواند بر کل منطقه تأثیر بگذارد. تحلیلگران میگویند مشارکت فعال پاکستان، ظهور آن بهعنوان یک قدرت میانی مسئول را برجسته میکند که قادر به تسهیل گفتوگو در شرایطی است که سایر بازیگران جهانی با بنبست مواجه هستند.
از طریق تلاشهای هماهنگ رئیس ستاد نیروهای دفاعی و مشاور امنیت ملی، پاکستان درصدد تثبیت جایگاه خود بهعنوان یک عامل کلیدی ثبات منطقهای است، در زمانی که وابستگی جهانی به میانجیهای بیطرف در حال افزایش است. ناظران میگویند رویکرد راهبردی این کشور، آن را نه تنها بهعنوان تسهیلکننده صلح بلکه بهعنوان بازیگری فعال در شکلدهی روابط بینالملل گستردهتر معرفی میکند.
یک کارشناس دیپلماسی جنوب آسیا گفت: «این که پاکستان میتواند میزبان مذاکرات سطح بالایی با حضور ایالات متحده و ایران باشد، جایگاه جهانی ارتقایافته آن را نشان میدهد. این لحظهای است که اسلامآباد میتواند بیطرفی راهبردی خود را به نتایج دیپلماتیک ملموس تبدیل کند.»
همزمان که جهان با دقت نظارهگر است، تلاش پاکستان برای میانجیگری میتواند الگویی باشد برای اینکه چگونه قدرتهای منطقهای میتوانند نقشهای سازندهای در پیشگیری از درگیریهای گستردهتر و ترویج ثبات در صحنههای ژئوپولیتیک پرتنش ایفا کنند.