زیر سرپرستی طالبان افغانستان، روند جذب نیرو در سازمانهای تروریستی دشمن پاکستان آغاز شده است. در ولسوالی شیلتن ولایت کنر، در قریهٔ بیلی، شمار زیادی از افراد با بیعت به جماعتالاحرار پیوستهاند. در میان رهبران این گروه، مولوی ذبیحالله (مهاجر افغان)، مولوی ابرار (پاکستانی)، حاجی گل (مهاجر افغان)، مفتی الیاس (پاکستانی)، مولوی حامد باچا (مهاجر افغان) و صدام مشهور به ارشد (پاکستانی) حضور دارند. این افراد کسانیاند که در سال ۲۰۱۶ از تحریک طالبان پاکستان جدا شده و به طالبان افغانستان پیوستند، اما بعداً فعالیتهای نظامی را ترک کرده و در کنر به امور شخصی مشغول شدند.
برخی از آنان در آنجا زندگی موسوم به «مهاجرت» را سپری میکنند و تابعیت پاکستان دارند، در حالی که شمار زیادی نیز پیشتر بخشی از طالبان افغانستان بودهاند و خانوادههایشان اخیراً از پاکستان اخراج شدهاند. طالبان افغانستان در کنر، پکتیا و پکتیکا سیاستی را در پیش گرفتهاند که بر اساس آن، کسانی که از پاکستان فرار کردهاند و مستقیماً با تروریزم مرتبط نیستند، و همچنین مهاجران افغان بازگشته از پاکستان، مجبور میشوند برای دریافت خدمات دولتی، یک عضو خانواده به گروههای تروریستی بپیوندد.
به گفتهٔ منابع، در کنر برای جماعتالاحرار و در خوست، ننگرهار و پکتیکا برای گروه گلبهادر تسهیلات جذب نیرو فراهم میشود. منبعی در کابل افزوده است که این روند بخشی از یک راهبرد سازمانیافته است که زیر نظر شخصیت بدنام و پاکستانستیز «دکتر بشیر» از ادارهٔ جیدیآی مدیریت میشود. او در پنجشیر مستقر است، اما عملاً مسئولیت تسهیل فعالیتهای تروریستهای ضد پاکستان را بر عهده دارد.
از سوی دیگر، در ایالتهای مرزی پاکستان، در ماه جون ۲۰۲۵، به ظاهر برای جلوگیری از فعالیتهای تحریک طالبان پاکستان، یک «تاسک فورس» ایجاد شد که ریاست آن به مولوی قاسم خالد، والی پیشین خوست، سپرده شد. این تاسک فورس نیز در روند جذب نیروها همکاری میکند. بر اساس طرحریزی، در عملیاتهای تروریستی در داخل پاکستان افغانها در عقب نگه داشته میشوند و افراد تازهجذبشدهٔ پاکستانی و مهاجران افغان در صف مقدم قرار داده خواهند شد، تا چنین وانمود شود که طالبان افغانها را از دست زدن به تروریزم بازداشتهاند.
در حالی که طالبان افغانستان ادعا میکنند خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده نمیشود، در عمل روند جذب نیرو برای گروههای تروریستی ادامه دارد. طالبان با فشار بر شهروندان پاکستانی مقیم افغانستان و مهاجران افغان بازگشته از پاکستان، افراد آموزشدیده اما برکنار شدهٔ خود را مجبور میکنند تا به تحریک طالبان پاکستان، جماعتالاحرار و گروه گلبهادر بپیوندند.