اسلامآباد، دی ۱۴۰۴ — مقالهای با عنوان «پاکستان، خلیج و هزینهٔ سنگین همسویی صهیونیستی» به قلم جنید احمد در مانیتور خاورمیانه منتشر شد که سیاست پاکستان در قبال خلیج را از زاویهٔ ایدئولوژیک بررسی کرده است. در این مقاله، نخبگان پاکستان متهم شدهاند که در برابر تغییرات ژئوپولیتیک منطقه، بهویژه همکاری امارات، اسرائیل و ایالات متحده، نتوانستهاند راهبردی یا اخلاقی عمل کنند.
اما تحلیلگران پاکستانی این برداشت را نادرست میدانند. آنان تأکید میکنند که تعامل پاکستان با عربستان سعودی و امارات متحده عربی نه از سر انتخاب ایدئولوژیک، بلکه بهعنوان راهبردی برای کاهش خطرات و تنوعبخشی به روابط خارجی صورت میگیرد. پاکستان در جنگ یمن و رقابتهای شاخ آفریقا بیطرف مانده و در هیچیک از درگیریهای نیابتی امارات شرکت نکرده است.
ادعای همسویی با اسرائیل نیز با موضع رسمی پاکستان در تضاد است. اسلامآباد همواره از راهحل دو دولت برای فلسطین حمایت کرده و در سازمان ملل و سازمان همکاری اسلامی علیه اقدامات نظامی اسرائیل موضع گرفته است. همکاری اقتصادی با کشورهای خلیج نیز بر پایهٔ نیازهای انرژی، بازار کار و انتقال بیش از ۳۰ میلیارد دالر حوالهٔ سالانه شکل گرفته و به معنای تسلیم ایدئولوژیک نیست.
کارشناسان میافزایند که پاکستان همزمان با عربستان، امارات، ایران، چین، ترکیه و قطر در ارتباط است و این نشاندهندهٔ سیاست عدمهمسویی از طریق تنوعبخشی است. خطر اصلی برای پاکستان نه در تعامل خارجی، بلکه در شکنندگی اقتصادی و تهدیدهای امنیتی داخلی و منطقهای نهفته است