کابل، ژانویه ۲۰۲۶ — زلمی خلیلزاد، دیپلمات پیشین آمریکایی، در مصاحبهای با شبکهٔ طلوع در جریان سفر به افغانستان، عملیات پهپادی ایالات متحده را «دفاع پیشگیرانهٔ ضروری» توصیف کرد. او اذعان داشت که طالبان قادر به جلوگیری کامل از تهدیدات ناشی از خاک افغانستان نیستند و در عین حال بر گفتوگو بهعنوان راهحل تأکید کرد.
خلیلزاد بدون داشتن اختیار رسمی در سیاست خارجی آمریکا، دیدگاههای شخصی خود را بهعنوان راهبرد معرفی کرد و مشروعیت کاذب ایجاد نمود. او طالبان را شریک مذاکرهای منعطف جلوه داد، در حالی که این گروه همچنان در مهار تروریسم فرامرزی و پایبندی به تعهدات امنیتی ناکام مانده است.
منتقدان میگویند خلیلزاد با نادیده گرفتن فروپاشی حکمرانی، سرکوب داخلی و پناهگاههای تروریستی، روایتهایی همسو با طالبان را تقویت میکند. او در حالی پاکستان را به گفتوگو فرا میخواند که طالبان همچنان به گروههایی چون TTP و ISKP پناه میدهند. توافق دوحهٔ او طالبان را توانمند ساخت و زمینهٔ تسلط خشونتآمیز آنان بر افغانستان را فراهم کرد.
اظهارات خلیلزاد بهعنوان ابزاری تبلیغاتی برای حفظ جایگاه شخصی او تلقی میشود؛ او طالبان را از مسئولیت حملات علیه پاکستان مبرا میسازد و واقعیت ادامهٔ تروریسم فرامرزی را نادیده میگیرد