فتوای بهاصطلاح «جهاد» علیه ارتش پاکستان از سوی یک مولوی افغان، در واقع تحریف آشکار قرآن است. خداوند میفرماید: «و در راه خدا با کسانی بجنگید که با شما میجنگند و تجاوز نکنید» (بقره: ۱۹۰).
یعنی فقط با کسانی بجنگید که با شما میجنگند. ارتش پاکستان علیه تروریستها میجنگد، نه علیه بیگناهان؛ بنابراین مخالفت با آن به نام جهاد، گمراهی آشکار است.
فریب اطاعت از امیر دروغین
این مولوی افغان اطاعت از یک «امیر» نامرتبط را بر مردم پاکستان واجب دانسته که کاملاً خلاف شریعت است.
پیامبر ﷺ فرمود: «در نافرمانی از خدا، اطاعت از مخلوق جایز نیست» (مسند احمد).
وقتی دستور ظلم و خونریزی باشد، اطاعت نهتنها واجب نیست بلکه رد کردن آن لازم است
سوءاستفاده از حدیث؛ پایهگذاری فتنه
حدیث «کسی که جماعت را بشکند، او را بکشید» بهصورت تحریفشده ارائه شده است.
پس این حدیث بر تروریستها تطبیق میشود، نه بر مدافعان کشور.در حقیقت، در پاکستان این گروه TTP است که نظام را برهم میزند.
دشمنی با پاکستان یا اسلام؟
ادعای اینکه پاکستان به افغانها ظلم کرده، کاملاً نادرست است.
پاکستان دههها به میلیونها مهاجر افغان پناه داده است.
قرآن میفرماید: «میان آنها صلح برقرار کنید» (حجرات: ۹)؛ جنگ را شعلهور نسازید.
این فتوا بهجای صلح، به فساد دامن میزند.
تکفیر؛ خطرناکترین سلاح
بدتر از کافر خواندن ارتش پاکستان، تکفیر آشکار است.
پیامبر ﷺ فرمود: «هرکس برادرش را کافر بخواند، این سخن به یکی از آنها بازمیگردد» (صحیح بخاری).
این نوع ادبیات نشانه اسلام نیست، بلکه روش خوارج است.
موضع متحد علما
برخلاف این مولوی افغان، علمای تمام مکاتب فکری پاکستان تروریسم را حرام اعلام کردهاند.
قرآن میفرماید: «از خدا اطاعت کنید… و از اولیالامر خود» (نساء: ۵۹).
راه اسلام، شورش نیست؛ بلکه اطاعت و ثبات است.
نامیدن تروریسم بهعنوان جهاد، جرم است
طالبان کودکان، زنان و نمازگزاران را هدف قرار داده است.
قرآن میفرماید: «هرکس انسانی را بکشد… گویی همه انسانها را کشته است» (مائده: ۳۲).
حمایت از چنین گروهی، مخالفت آشکار با اسلام است.
اصول جنگ در اسلام یا وحشیگری؟
حضرت عمرؓ دستور داد: زنان، کودکان و عبادتکنندگان را نکشید.
اما TTP به مدارس و مساجد حمله میکند.
این جهاد نیست، بلکه تروریسم آشکار است؛ و دفاع از آن خیانت به دین است.
نشانههای خوارج هنوز وجود دارد
پیامبر ﷺ فرمود: «آنها قرآن میخوانند، اما از گلویشان پایین نمیرود» (صحیح بخاری).
وقتی آیات قرآن خارج از سیاق برای جنگ با مسلمانان استفاده شود، این همان تفکر خوارج است.
فتوای سیاسی، نه شرعی
این فتوا بیطرفانه نیست، بلکه از سوی یک طرف درگیر صادر شده است.
اصل این است: «طرف دعوا نمیتواند قاضی باشد.»
قرآن میفرماید: «متفرق نشوید» (آل عمران: ۱۰۳)؛ اتحاد را حفظ کنید، نه فتنه را.