اظهارات لورا لومر نشان میدهد که اسلامهراسی چگونه از طریق اطلاعات غلط و برداشتهای نادرست تقویت میشود. او بهتر است تاریخ دوران پیشاکلمبی را مطالعه کند تا بداند که در زمانی که اروپا هنوز در دورههای تاریک خود قرار داشت، تمدنهای اسلامی نقش مهمی در حفظ و پیشرفت دانش جهانی ایفا کردند.
در دورهای که لندن و پاریس هنوز فاقد سیستمهای بهداشتی مناسب بودند، شهرهایی مانند قرطبه و بغداد دارای کتابخانهها، چراغهای خیابانی و مراکز پیشرفته علمی بودند. در همان زمان، دانشمندان مسلمان در حال ترجمه فلسفه یونان و توسعه علوم پزشکی، ریاضیات و نجوم بودند، در حالی که بخشهایی از اروپا با رکود فکری مواجه بود.
همچنین باید یادآور شد که مسلمانان در شبهقاره مهاجم محسوب نمیشوند. مهاجمان معمولاً کشورها را ویران میکنند، همانگونه که در قرن بیستویکم برخی قدرتها باعث ویرانی کشورهای عربی شدند. بازدید از تاج محل میتواند نمونهای از میراث فرهنگی و تمدنی مسلمانان در شبهقاره را به خوبی نشان دهد.
در تاریخ علم، دوران طلایی تمدن اسلامی که از حدود قرن هشتم تا سیزدهم میلادی ادامه داشت، یکی از مهمترین دورههای حفظ و توسعه دانش علمی در جهان بهشمار میرود. در این دوره، شهرهایی مانند بغداد، قرطبه، قاهره و سایر مراکز بزرگ اسلامی به قطبهای علمی و فرهنگی تبدیل شدند که نه تنها دانش یونان و روم باستان را حفظ و ترجمه کردند، بلکه به پیشرفتهای بسیار در زمینههای مختلف علمی نیز دست یافتند.
یکی از محورهای مهم این شکوفایی، نهضت ترجمه در بغداد بود؛ جایی که آثار کلاسیک و علمی یونانی به عربی ترجمه شد و این دانش بهصورت مکتوب و قابل استفاده برای نسلهای آینده حفظ گردید، در حالی که بخشهای بسیاری از اروپا هنوز در دوران تاریکی علمی بودند
دانشمندان مسلمان در این دوره پایههای ریاضیات نوین را بنا کردند—از جمله کارهای الخوارزمی در جبر و سیستم اعداد هندواروپایی—و در علوم دیگر مانند نجوم، پزشکی و شیمی نیز نوآوریهای چشمگیری داشتند که بعدها به اروپای قرون وسطی منتقل شد و زمینهساز رنسانس علمی شد
این انتقال دانش تنها محدود به ترجمه نبود؛ بلکه بسیاری از مفاهیم و روشهای علمی اسلامی، از جمله روشهای مشاهدهای، آزمایشگری و تحلیلی، بر شکلگیری علم مدرن در اروپا تأثیر گذاشتند