گروه جداییطلب بلوچ لبریشن آرمی (بیالای) که در فهرست سازمانهای ممنوعه قرار دارد، پس از برکناری بشیر زیب بلوچ در نوامبر ۲۰۲۶، رحمان گل مشهور به «استاد مرید» را که از فرماندهان ارشد این گروه است، بهعنوان فرمانده کل جدید خود تعیین کرده است. پس از کشتهشدن اسلم بلوچ و بازسازی ساختار این سازمان، رحمان گل سومین فردی است که رهبری این گروه ممنوعه را بر عهده میگیرد؛ در حالی که بشیر زیب پیش از این حدود هشت سال در این سمت فعالیت داشت.
در اوایل ماه نوامبر، این سازمان با اعلام برکناری بشیر زیب، تمام اختیارات اداری و نظامی را بهطور موقت به شورای عالی فرماندهی خود سپرد. این شورا پس از مشورتهای متقابل، رحمان گل را برای این سمت انتخاب کرد.
رحمان گل در ماه آگست سال ۱۹۸۴ میلادی، در منطقه کلی مینگل، از مناطق حومه ولسوالی نوشکی در بلوچستان، در یک خانواده معروف و بانفوذ مینگل به دنیا آمد. نکته جالب این است که بشیر زیب، فرمانده پیشین این گروه نیز از ولسوالی نوشکی بود؛ منطقهای که در غرب کویته و در نزدیکی مرز افغانستان قرار دارد. خانواده او در سیاست محلی و امور قبایلی نفوذ قابل توجهی دارد. پدرش، میر محمد افضل مینگل، پیش از این بهعنوان نامزد مستقل در انتخابات حوزه پیبی ۳۴ نوشکی برای مجلس ایالتی بلوچستان شرکت کرده بود.
علاوه بر این، گل خان نصیر، شاعر معروف بلوچ و وزیر پیشین معارف، و لونگ خان مینگل، فرمانده چریکی دهه ۱۹۷۰، نیز از خویشاوندان نزدیک او به شمار میرفتند. همچنان، کاکایش امیرالملک مینگل در سمتهای عالی قانون اساسی، از جمله رئیس دادگاه عالی بلوچستان و والی این ایالت، ایفای وظیفه کرده است.
رحمان گل دوران آموزش ابتدایی خود را در مکتب عالی دولتی پسرانه نوشکی به پایان رساند و برای ادامه تحصیلات متوسطه به کویته رفت. پس از آن، مدرک لیسانس خود را از دانشگاه پشاور دریافت کرد. او پس از تکمیل تحصیلات، در سال ۲۰۰۲ به ارتش پاکستان پیوست و در سال ۲۰۰۴، پس از فراغت از دوره ۱۰۹ آکادمی نظامی پاکستان در کاکول، بهعنوان افسر دارای کمیسیون نظامی منصوب شد. او بهعنوان افسر نظامی در هنگ ۱۹ فرنٹیئر فورس خدمت کرد و علاوه بر وزیرستان شمالی و جنوبی، در بخش کوهلی خط کنترول کشمیر در کشمیر تحت اداره پاکستان نیز مستقر بود.
رحمان گل پس از هشت سال خدمت در ارتش، در سال ۲۰۱۰، زمانی که به درجه کپتانی رسیده بود، از خدمت استعفا داد و به گروه ممنوعه بیالای پیوست. او در نخستین سالهای فعالیت مسلحانه خود، در رشتهکوههای دشوارگذر بولان در ولسوالی کچھی، زیر نظر اسلم بلوچ مشهور به «استاد اسلم اچو» فعالیت میکرد. در ابتدا، مسئولیتهای ابتدایی مانند امور اداری اردوگاه و آشپزخانه (لنگری) به او سپرده شده بود. با گذشت زمان، او مسئولیتهای فرماندهی در مناطق خاران و قلات را بر عهده گرفت و پس از کشتهشدن اسلم بلوچ در سال ۲۰۱۸، بهعنوان رئیس شاخه انتحاری این سازمان موسوم به «مجید بریگید» تعیین شد.
رحمان گل در کنار مسئولیتهای نظامی، به زبان براهوئی نیز شعر میسراید و در محافل این گروه با تخلص ادبی «مرید» شناخته میشود. دو مجموعه شعری و شماری از مقالات او نیز منتشر شده است. از سوی دیگر، یکی از جنبههای خانوادگی او این است که در حالی که خودش رهبری یک گروه مسلح مخالف دولت را بر عهده دارد، یکی از برادرانش نیز در یکی از نهادهای امنیتی پاکستان خدمت کرده است.
بر اساس سوابق نهادهای مجری قانون و اداره مبارزه با تروریزم (سیتیدی)، بیش از ۱۰۰ پرونده مرتبط با تروریزم، خرابکاری و ناامنیهای جدی در بلوچستان و سند علیه رحمان گل ثبت شده است. نام او در فهرست افراد بسیار تحت تعقیب موسوم به «کتاب سرخ» اداره تحقیقات فدرال (ایفآیای) نیز برجسته است. همچنین، او بهعنوان متهم در چندین حمله بزرگ، از جمله حمله انتحاری اکتبر ۲۰۲۴ در نزدیکی میدان هوایی کراچی علیه کاروان مهندسان چینی، معرفی شده است.
با توجه به این اتهامات سنگین، اداره امور داخله حکومت بلوچستان برای ارائه اطلاعاتی که به دستگیری او کمک کند، جایزهای به مبلغ ۲۵۰ میلیون روپیه تعیین کرده است. در همین حال، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و شماری از کشورهای دیگر جهان، بیالای و شاخه وابسته به آن، مجید بریگید، را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار دادهاند.
دیدار فیلد مارشال از وزیرستان شمالی؛ ادای احترام به شهدای ارتش پاکستان