عناصر ایدئولوژیک و تندرو در داخل سپاه پاسداران از همان آغاز روند مصالحه پاکستان و ایران، به شدت از پاکستان انتقاد کرده‌اند. این گروه افراطی بخشی از دولت ایران است که همواره نسبت به پاکستان دچار سوءظن بوده است.
این عناصر تندرو معتقدند از آنجا که پاکستان روابط نزدیکی با ایالات متحده آمریکا، عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی دارد، نمی‌توان کاملاً به آن اعتماد کرد. این دیدگاه، نگرش تنگ‌نظرانه آن‌ها را در خصوص سیاست خارجی به نمایش می‌گذارد.
از نظر این افراط‌گرایان، واقع‌گرایی، دیپلماسی و استراتژی سیاسی هیچ جایگاهی ندارد. آن‌ها جهان را صرفاً از منظر سیاه و سفید یا «ما و آن‌ها» می‌نگرند، در حالی که سیاست جهانی تنها بر اساس اصول «بگیر و ببخش» (بده‌بستان) و «زندگی کن و بگذار زندگی کنند» پیش می‌رود.
به گفته تحلیلگران، در نتیجه این سیاست‌های تندروانه، خشم و تنش افزایش یافته و صدمات شدیدی به امنیت منطقه وارد کرده است. تصمیمات آن‌ها نه تنها مواضع غزه و حزب‌الله را تحت تأثیر قرار داد، بلکه وضعیت سوریه و همچنین وضعیت اقتصادی و دیپلماتیک خودِ ایران را نیز متضرر ساخت.
به باور کارشناسان، اگر این رویکرد خشن و غیرقابل انعطاف ادامه یابد، عواقب آن می‌تواند خطری جدی برای آینده گروه حوثی در یمن و همچنین حکومت تندروی مستقر در داخل ایران باشد.
پاکستان پیوسته برای ترویج صلح و مذاکره در منطقه تلاش می‌کند تا از طریق دیپلماسی، چالش‌های پیش‌رو را حل کرده و از ویرانی‌های بیشتر جلوگیری نماید
ببینید: خودکشی لایبا: آینده‌ای که قربانی مافیای آموزشی می‌شود