در بلوچستان، دربارهٔ استفادهٔ ادعایی از زنان توسط سازمانهای تروریستی، دربارهٔ اعتراضات مولانا هدایتالرحمن به اقدامات امنیتی پرسشهایی مطرح شده است.
در این دیدگاه گفته شده است که در جامعهٔ بلوچ، عزت و احترام زنان اهمیت اساسی دارد؛ با این حال، اتهامهایی علیه گروههای BLA و BLF مطرح شده که گویا از زنان در فعالیتهای تروریستی استفاده میکنند.
بر اساس این دیدگاه، این گروهها زنان را بهعنوان حملهکنندهٔ انتحاری، تسهیلکننده، انتقالدهندهٔ تجهیزات و در نقشهای پشتیبانی دیگر به کار گرفتهاند. حملهٔ انتحاری شاری بلوچ در دانشگاه کراچی در اپریل ۲۰۲۲ نیز بهعنوان یکی از نمونههای این روند مطرح شده است.
همچنین گفته شده است که روایت کمیتهٔ همبستگی بلوچ نیز به چنین روندهایی قوت میبخشد و به دلیل پیوندهای ادعایی زنان با شبکههای تروریستی، اقدامات امنیتی تشدید شده است.
اعتراض به بازرسیهای امنیتی
مولانا هدایتالرحمن ادعا کرده است که زنان باحجاب که از جیونی و پیشکان میآیند، در ایستهای بازرسی متوقف شده و مجبور میشوند حجاب خود را بردارند، در برابر کمره بایستند و از آنان عکس گرفته شود. او این اقدام را مغایر با حفظ عزت و کرامت زنان دانسته است.
در پاسخ گفته شده است که هدف از بازرسیهای امنیتی، هدف قرار دادن زنان نیست، بلکه تأیید هویت و شناسایی افراد تحت تعقیب است.
بر اساس این دیدگاه، روند شناسایی موضوع تازهای نیست. در کارتهای شناسایی نادرا، جواز رانندگی، سفرهای هوایی و اسناد مسافرتی مربوط به حج نیز از تصاویر هویتی استفاده میشود.
تأکید بر ضرورت شناسایی
در این دیدگاه گفته شده است که با توجه به روابط ادعایی زنان با شبکههای تروریستی در بلوچستان، روند شناسایی برای تأمین امنیت اهمیت دارد.
همچنین به انتشار پوسترهای ۹ زن از سوی حکومت بلوچستان با ادعای ارتباط آنان با تروریسم اشاره شده است؛ گفته شده که این افراد از گوادر، جیونی و تربت هستند.
در این دیدگاه پرسیده شده است که اگر شواهدی از استفاده از زنان در شبکههای تروریستی وجود دارد، چرا نسبت به اقدامات امنیتی برای شناسایی آنان اعتراض میشود؟
موضوع، تروریسم است
در این دیدگاه گفته شده است که اقدامات امنیتی نباید صرفاً از منظر زن یا مرد بودن افراد بررسی شود، بلکه باید در چارچوب تهدید تروریسم مورد توجه قرار گیرد.
همچنین تأکید شده است که هر فردی که در فعالیتهای تروریستی دخیل باشد، باید در برابر قانون پاسخگو باشد و نمیتوان با استفاده از زنان بهعنوان سپر، از قانون فرار کرد یا ادعای نمایندگی مردم بلوچ را مطرح کرد.
بر اساس این دیدگاه، تروریسم جنسیت ندارد و پاسخگویی در برابر قانون نیز نباید بر اساس جنسیت افراد باشد