گزارش اخیر سازمان عفو بین‌الملل پرسش‌هایی را درباره بی‌طرفی، اعتبار نهادی و رویکرد این سازمان در قبال مسائل حقوق بشری برانگیخته است.
به گفته تحلیلگران دفاعی، این سازمان بار دیگر با تکیه بر آمارهای منتشرشده از سوی طالبان افغانستان و هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، روایتی را برجسته کرده که به باور منتقدان، به حملات فرامرزی علیه پاکستان و قربانیان آن توجه کافی ندارد.
کارشناسان می‌گویند عفو بین‌الملل بارها گزارش‌های مربوط به تلفات غیرنظامیان را بر اساس منابع طالبان و یوناما منتشر کرده، اما به گفته منتقدان، به کشته شدن هزاران شهروند و نیروی امنیتی پاکستان در حملات گروه‌های ممنوعه‌ای مانند تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی)، القاعده و داعش خراسان که از خاک افغانستان فعالیت می‌کنند، کمتر پرداخته است.
به باور تحلیلگران، در کشوری مانند افغانستان که دسترسی مستقل به اطلاعات محدود است، راستی‌آزمایی بی‌طرفانه داده‌ها با چالش‌های جدی روبه‌رو است. آنان می‌گویند اتکای گسترده به اطلاعات یوناما، در حالی که پیش‌تر نیز درباره محدودیت‌های دسترسی این نهاد و شیوه گردآوری اطلاعات در مناطق تحت کنترل طالبان پرسش‌هایی مطرح شده بود، از دید منتقدان بر شفافیت این گزارش سایه افکنده است.
برخی منابع خبری نیز معتقدند که برجسته‌سازی یک‌جانبه ادعاهای مربوط به تلفات غیرنظامیان، می‌تواند به تقویت روایت طالبان بینجامد و تصویر کاملی از زمینه‌های امنیتی و درگیری‌ها ارائه نکند.
منتقدان همچنین ادعا می‌کنند که این‌گونه گزارش‌ها به موضوع استفاده از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی از سوی طالبان نیز نپرداخته‌اند.
به گفته این منتقدان، پاکستان در برابر حملات مداوم فرامرزی، بر اساس حقوق بین‌الملل حق دارد برای دفاع از خود و مقابله با زیرساخت‌های گروه‌های تروریستی، عملیات مبتنی بر اطلاعات انجام دهد