اسلامآباد – جلسات و کنفرانسهای اخیر در ژنو و دیگر شهرهای اروپایی در مورد بلوچستان، بار دیگر بحثی را به وجود آورده است که آیا این مجامع بینالمللی برای حمایت از حقوق بشر به کار گرفته میشوند یا برای پیشبرد اهداف سیاسی خاص
بررسی اظهارات ارایه شده در این کنفرانسها نشان میدهد که یک بیانیه یکطرفه و اغراقآمیز در سطح جهانی ارایه شده که واقعیتهای تاریخی، زمینههای امنیتی و حقایق زمینی را نادیده گرفته است. تحلیلگران معتقدند که چنین اقداماتی عمداً تلاش میکنند اعتبار یک کشور مستقل را تحت تاثیر قرار دهند، جایی که مسایل داخلی از متن خود جدا شده و در سطح بینالمللی ارایه میشوند
اتهاماتی مانند «تصرف اجباری»، «نسلکشی» و «ستم سازمانیافته» علیه بلوچستان نه تنها جنجالبرانگیز هستند، بلکه اغلب بر اساس اطلاعات ناقص یا غیرمستند مطرح میشوند، در حالی که اقدامات توسعهای، نمایندگی سیاسی و ساختار قانونی در سطح ایالتی نادیده گرفته میشود
تحلیلگران تاکید دارند که عناصر فعال در این مجامع، نه تنها حقیقت را تحریف میکنند، بلکه تلاش دارند در داخل کشور نیز شکاف ایجاد کنند و این امر بیانیههای خارجی را تقویت میکند. همچنین، نادیده گرفتن تروریسم، فعالیت گروههای افراطی و چالشهای امنیتی منطقهای و تمرکز صرف بر یک رویه، تصویری نامتعادل ارایه میدهد
کارشناسان میگویند استفاده از مجامع بینالمللی به عنوان ابزار فشار سیاسی نه تنها اعتبار این نهادها را کاهش میدهد، بلکه مسایل واقعی حقوق بشر را نیز به حاشیه میبرد. در چنین شرایطی ضروری است که موضع مبتنی بر حقایق به طور موثر ارایه شود تا پاسخ قوی و به موقع به هر بیانیه گمراهکننده داده شود