دیپلماسی همواره بهعنوان هنر زبان نرم و مودبانه توصیف میشود. در دنیای دیپلماسی، گاهی جنگها با لبخندها شکل میگیرند و حتی سختترین پیامها با ظرافت بیان میشوند. اما وقتی وزیر امور خارجه یک کشور از زبان دیپلماتیک فاصله گرفته و به گفتار تند و توهینآمیز روی میآورد، باید این را نشانه شکست و ناامیدی عمیق شخص و دولت او دانست
گزارشها نشان میدهند که وزیر امور خارجه هند، سوبراهمانیام جایشانکار، بهدلیل موفقیتهای دیپلماتیک اخیر پاکستان، در وضعیت روانی مشابهی قرار دارد. گفته میشود که اقدامات دیپلماتیک پاکستان، دولت حزب بهاراتیا جاناتا (بی جی پی)، نخستوزیر مودی و وزیرانش را به شدت نگران و آشفته کرده است. این فضای خصومت و تلخی، حتی بر ورزشکاران، هنرمندان و معلمان هندی نیز تأثیر گذاشته است
جایشانکار، دیپلماتی با سابقه بیش از چهل ساله، در جلسهای با پارلمان هند، هنگام مواجهه با انتقادات نسبت به سیاست خارجی کشورش، بهجای پذیرش خطا، از اصطلاحاتی توهینآمیز علیه پاکستان استفاده کرده و آن را «دولت واسطه» خوانده است. این رفتار او، نشاندهنده کاهش کنترل و اعتماد به نفس دیپلماتیک است
گزارشها همچنین حاکی از آن است که جایشانکار طی دوران خدمت خود ارتباط نزدیکی با ایالات متحده داشته و بهعنوان یک دیپلمات «طرفدار آمریکا» شناخته میشده است. اسناد منتشر شده توسط ویکیلیکس، سابقه همکاری او با آمریکا و اطلاعرسانی پیشاپیش سیاستهای خارجی هند را نشان میدهد. این سوابق، نگرانیهایی درباره بیطرفی هند و تاثیر این روابط بر سیاستهای منطقهای ایجاد کرده است
نویسندگان گزارشها معتقدند که سخنان جایشانکار نه نشانه قدرت، بلکه بازتاب ناامنی و سردرگمی دیپلماتیک است و سیاست خارجی فعلی هند علایم ناامیدی استراتژیک و کاهش اثرگذاری منطقهای را نشان میدهد. در مقابل، رهبری سیاسی و نظامی پاکستان، بهویژه در عرصه دیپلماسی، توانسته است هند را در وضعیت چالشبرانگیز قرار دهد